เล่ม ๒๐ — อังคุตตรนิกาย เอกก–ทุก–ติกนิบาต ข้อ 285

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๘๕] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราไม่สรรเสริญความปฏิบัติผิดของคน ๒ จำพวก คือ คฤหัสถ์ ๑ บรรพชิต ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย คฤหัสถ์หรือบรรพชิต ปฏิบัติผิดแล้ว ย่อมไม่ยังกุศลธรรมที่นำออกให้สำเร็จก็ได้ เพราะการปฏิบัติผิด เป็นเหตุ ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราสรรเสริญความปฏิบัติชอบของคน ๒ จำพวก คือ คฤหัสถ์ ๑ บรรพชิต ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย คฤหัสถ์หรือบรรพชิตปฏิบัติชอบแล้ว ย่อมยังกุศลธรรมที่นำออกให้สำเร็จได้ เพราะการปฏิบัติชอบเป็นเหตุ ฯ

an2.39:1.1 #

ทฺวินฺนาหํ ภิกฺขเว มิจฺฉาปฏิปตฺตึ น วณฺเณมิ คิหิสฺส วา ปพฺพชิตสฺส วา คิหี วา ภิกฺขเว ปพฺพชิโต วา มิจฺฉาปฏิปนฺโน มิจฺฉาปฏิปตฺตาธิกรณเหตุ นาราธโก โหติ ญายํ ธมฺมํ กุสลํ ฯ ทฺวินฺนาหํ ภิกฺขเว สมฺมาปฏิปตฺตึ วณฺเณมิ คิหิสฺส วา ปพฺพชิ🤖 AI จับคู่

“Yasmiṁ, bhikkhave, samaye corā balavanto honti, rājāno tasmiṁ samaye dubbalā honti.

“At a time when bandits are strong, kings are weak.

อ้างอิงพุทธชยันตี 18.134

an2.39:1.2 #

ตสฺส วา คิหี วา ภิกฺขเว ปพฺพชิโต วา สมฺมาปฏิปนฺโน สมฺมาปฏิปตฺตาธิกรณเหตุ อาราธโก โหติ ญา🤖 AI จับคู่

Tasmiṁ, bhikkhave, samaye rañño na phāsu hoti atiyātuṁ vā niyyātuṁ vā paccantime vā janapade anusaññātuṁ.

Then the king is not at ease when going out or coming back or when touring the provinces.

an2.39:1.3 #

ยํ ธมฺมํ🤖 AI จับคู่

Brāhmaṇagahapatikānampi tasmiṁ samaye na phāsu hoti atiyātuṁ vā niyyātuṁ vā bāhirāni vā kammantāni paṭivekkhituṁ.

The brahmins and householders, likewise, are not at ease when going out or coming back, or when inspecting their external business activities.

an2.39:1.4 #

กุสลนฺติ ฯ🤖 AI จับคู่

Evamevaṁ kho, bhikkhave, yasmiṁ samaye pāpabhikkhū balavanto honti, pesalā bhikkhū tasmiṁ samaye dubbalā honti.

In the same way, at a time when bad mendicants are strong, good-hearted mendicants are weak.

an2.39:1.5 #

—

Tasmiṁ, bhikkhave, samaye pesalā bhikkhū tuṇhībhūtā tuṇhībhūtāva saṅghamajjhe saṅkasāyanti paccantime vā janapade acchanti.

Then the good-hearted mendicants continually adhere to silence in the midst of the Saṅgha, or they stay in the borderlands.

an2.39:1.6 #

—

Tayidaṁ, bhikkhave, hoti bahujanāhitāya bahujanāsukhāya, bahuno janassa anatthāya ahitāya dukkhāya devamanussānaṁ.

This is for the detriment and suffering of the people, against the people, for the harm, detriment, and suffering of gods and humans.

an2.39:2.1 #

—

Yasmiṁ, bhikkhave, samaye rājāno balavanto honti, corā tasmiṁ samaye dubbalā honti.

At a time when kings are strong, bandits are weak.

อ้างอิงPTS 1.69.2 · สยามรัฐ 20.88

an2.39:2.2 #

—

Tasmiṁ, bhikkhave, samaye rañño phāsu hoti atiyātuṁ vā niyyātuṁ vā paccantime vā janapade anusaññātuṁ.

Then the king is at ease when going out or coming back or when inspecting the provinces.

an2.39:2.3 #

—

Brāhmaṇagahapatikānampi tasmiṁ samaye phāsu hoti atiyātuṁ vā niyyātuṁ vā bāhirāni vā kammantāni paṭivekkhituṁ.

The brahmins and householders, likewise, are at ease when going out or coming back, or when inspecting their external business activities.

an2.39:2.4 #

—

Evamevaṁ kho, bhikkhave, yasmiṁ samaye pesalā bhikkhū balavanto honti, pāpabhikkhū tasmiṁ samaye dubbalā honti.

In the same way, at a time when good-hearted mendicants are strong, bad mendicants are weak.

an2.39:2.5 #

—

Tasmiṁ, bhikkhave, samaye pāpabhikkhū tuṇhībhūtā tuṇhībhūtāva saṅghamajjhe saṅkasāyanti, yena vā pana tena pakkamanti.

Then the bad mendicants continually adhere to silence in the midst of the Saṅgha, or they leave for some place or other.

an2.39:2.6 #

—

Tayidaṁ, bhikkhave, hoti bahujanahitāya bahujanasukhāya, bahuno janassa atthāya hitāya sukhāya devamanussānan”ti.

This is for the welfare and happiness of the people, for the people, for the benefit, welfare, and happiness of gods and humans.”