เล่ม ๒๔ — อังคุตตรนิกาย ทสก–เอกาทสกนิบาต ข้อ 42

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๒] อุ. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ มูลเหตุแห่งการวิวาท มีเท่าไร หนอแล ฯ พ. ดูกรอุบาลี มูลเหตุแห่งการวิวาทมี ๑๐ ประการ ๑๐ ประการเป็นไฉน ดูกรอุบาลี ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมแสดงสิ่งที่ไม่เป็นธรรมว่าเป็นธรรม ย่อมแสดง สิ่งที่เป็นธรรมว่าไม่เป็นธรรม ... ย่อมแสดงสิ่งที่ตถาคตไม่ได้บัญญัติไว้ว่า ตถาคต ได้บัญญัติไว้ ย่อมแสดงสิ่งที่ตถาคตได้บัญญัติไว้ว่า ตถาคตไม่ได้บัญญัติไว้ ดูกร อุบาลี มูลเหตุแห่งการวิวาทมี ๑๐ ประการนี้แล ฯ

an10.42:1.1 #

กติ นุ โข ภนฺเต วิวาทมูลานีติ ฯ🤖 AI จับคู่

“Kati nu kho, bhante, vivādamūlānī”ti?

“Sir, how many roots of dispute are there?”

อ้างอิงสยามรัฐ 24.82 · พุทธชยันตี 23.140

an10.42:1.2 #

ทส โข อุปาลิ วิวาทมูลานิ🤖 AI จับคู่

“Dasa kho, upāli, vivādamūlāni.

“Upāli, there are ten roots of dispute.

an10.42:1.3 #

กตมานิ ทส🤖 AI จับคู่

Katamāni dasa?

What ten?

an10.42:1.4 #

อิธุปาลิ ภิกฺขู อธมฺมํ ธมฺโมติ ทีเปนฺติ ธมฺมํ อธมฺโมติ ทีเปนฺติ อวินยํ วินโยติ ทีเปนฺติ วินยํ อวินโยติ ทีเปนฺติ อภาสิตํ อลปิตํ ตถาคเตน ภาสิตํ ลปิตํ ตถาคเตนาติ ทีเปนฺติ ภาสิตํ ลปิตํ ตถาคเตน อภาสิตํ อลปิตํ ตถาคเตนาติ ทีเปนฺติ อนาจิณฺณํ ตถาคเตน อาจิณฺณํ ตถาคเตนาติ ทีเปนฺติ อาจิณฺณํ ตถาคเตน อนาจิณฺณํ ตถาคเตนาติ ทีเปนฺติ อปฺปญฺญตฺตํ ตถาคเตน ปญฺญตฺตํ ตถาคเตนาติ ทีเปนฺติ ปญฺญตฺตํ ตถาคเตน อปฺปญฺญตฺตํ ตถาคเตนาติ ทีเปนฺติ🤖 AI จับคู่

Idhupāli, bhikkhū adhammaṁ dhammoti dīpenti, dhammaṁ adhammoti dīpenti, avinayaṁ vinayoti dīpenti, vinayaṁ avinayoti dīpenti, abhāsitaṁ alapitaṁ tathāgatena bhāsitaṁ lapitaṁ tathāgatenāti dīpenti, bhāsitaṁ lapitaṁ tathāgatena abhāsitaṁ alapitaṁ tathāgatenāti dīpenti, anāciṇṇaṁ tathāgatena āciṇṇaṁ tathāgatenāti dīpenti, āciṇṇaṁ tathāgatena anāciṇṇaṁ tathāgatenāti dīpenti, apaññattaṁ tathāgatena paññattaṁ tathāgatenāti dīpenti, paññattaṁ tathāgatena apaññattaṁ tathāgatenāti dīpenti.

It’s when a mendicant explains what is not the teaching as the teaching, and what is the teaching as not the teaching. They explain what is not the training as the training, and what is the training as not the training. They explain what was not spoken and stated by the Realized One as spoken and stated by the Realized One, and what was spoken and stated by the Realized One as not spoken and stated by the Realized One. They explain what was not practiced by the Realized One as practiced by the Realized One, and what was practiced by the Realized One as not practiced by the Realized One. They explain what was not prescribed by the Realized One as prescribed by the Realized One, and what was prescribed by the Realized One as not prescribed by the Realized One.

an10.42:1.5 #

อิมานิ โข อุปาลิ ทส วิวาทมูลานีติ ฯ🤖 AI จับคู่

Imāni kho, upāli, dasa vivādamūlānī”ti.

These are the ten roots of dispute.”

an10.42:1.6 #

—

Dutiyaṁ.