อถ โข ภควา มคฺคา โอกฺกมฺม เยนญฺญตรํ
รุกฺขมูลํ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ
อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā maggā okkamma yena aññataraṁ rukkhamūlaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ āmantesi:
Then the Buddha left the road and went to the root of a certain tree, where he addressed Ānanda,
อ้างอิงPTS 83 · สยามรัฐ 25.211 · พุทธชยันตี 24.298
อิงฺฆ เม ตฺวํ อานนฺท จตุคฺคุณํ สงฺฆาฏึ ปญฺญาเปหิ
กิลนฺโตสฺมิ นิสีทิสฺสามีติ ฯ✎ ร่าง
“iṅgha me tvaṁ, ānanda, catugguṇaṁ saṅghāṭiṁ paññāpehi; kilantosmi, ānanda, nisīdissāmī”ti.
“Go on then, Ānanda, fold my outer robe in four and spread it out for me. I am tired and will sit down.”
เอวํ ภนฺเตติ โข อายสฺมา อานนฺโท
ภควโต ปฏิสฺสุตฺวา จตุคฺคุณํ สงฺฆาฏึ ปญฺญาเปติ ๑- ฯ✎ ร่าง
“Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā ānando bhagavato paṭissutvā catugguṇaṁ saṅghāṭiṁ paññāpesi.
“Yes, sir,” replied Ānanda, and did as he was asked.
นิสีทิ ภควา
ปญฺญตฺเต อาสเน ฯ✎ ร่าง
Nisīdi bhagavā paññatte āsane.
The Buddha sat on the seat spread out,
นิสชฺช โข ภควา อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ
อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Nisajja kho bhagavā āyasmantaṁ ānandaṁ āmantesi:
and said to Venerable Ānanda,
อิงฺฆ เม ตฺวํ อานนฺท ปานียํ อาหร ปิปาสิโตสฺมิ
อานนฺท ปิวิสฺสามีติ ฯ✎ ร่าง
“iṅgha me tvaṁ, ānanda, pānīyaṁ āhara; pipāsitosmi, ānanda, pivissāmī”ti.
“Go on then, Ānanda, fetch me some water. I am thirsty and will drink.”
เอวํ วุตฺเต อายสฺมา อานนฺโท ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Evaṁ vutte, āyasmā ānando bhagavantaṁ etadavoca:
When he said this, Venerable Ānanda said to the Buddha,
อิทานิ ภนฺเต ปญฺจมตฺตานิ สกฏสตานิ อติกฺกนฺตานิ ตํ
จกฺกจฺฉินฺนํ อุทกํ ปริตฺตํ ลุฬิตํ อาวิลํ สนฺทติ✎ ร่าง
“idāni, bhante, pañcamattāni sakaṭasatāni atikkantāni. Taṁ cakkacchinnaṁ udakaṁ parittaṁ luḷitaṁ āvilaṁ sandati.
“Sir, just now around five hundred carts have passed by. The shallow water has been churned up by their wheels, and it flows cloudy and murky.
อยํ ภนฺเต
กุกุฏา นที อวิทูเร อจฺโฉทกา สาโตทกา สีโตทกา เสโตทกา
สุปติตฺถา รมณียา✎ ร่าง
Ayaṁ, bhante, kukudhā nadī avidūre acchodakā sātodakā sītodakā setodakā supatitthā ramaṇīyā.
The Kakutthā river is not far away, with clear, sweet, cool water, clean, with smooth banks, delightful.
เอตฺถ ภควา ปานียญฺจ ปิวิสฺสติ คตฺตานิ
จ สีตํ กริสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง
Ettha bhagavā pānīyañca pivissati gattāni ca sītīkarissatī”ti.
There the Buddha can drink and cool his limbs.”
ทุติยมฺปิ โข ภควา อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ
อามนฺเตสิ อิงฺฆ เม ตฺวํ อานนฺท ปานียํ อาหร ปิปาสิโตสฺมิ
อานนฺท ปิวิสฺสามีติ ฯ
{๑๖๔.๒} ทุติยมฺปิ โข อายสฺมา อานนฺโท ภควนฺตํ
เอตทโวจ อิทานิ ภนฺเต ปญฺจมตฺตานิ สกฏสตานิ อติกฺกนฺตานิ
ตํ จกฺกจฺฉินฺนํ อุทกํ ปริตฺตํ ลุฬิตํ อาวิลํ สนฺทติ อยํ ภนฺเต
กุกุฏา นที อวิทูเร อจฺโฉทกา สาโตทกา สีโตทกา เสโตทกา
สุปติตฺถา รมณียา เอตฺถ ภควา ปานียญฺจ ปิวิสฺสติ คตฺตานิ
จ สีตํ กริสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง
Dutiyampi kho …pe…
For a second time,
อ้างอิงสยามรัฐ 25.212 · ฉัฏฐสังคายนา 47.168
ตติยมฺปิ โข ภควา อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ปญฺญาเปสิ ฯ
อามนฺเตสิ✎ ร่าง
tatiyampi kho bhagavā āyasmantaṁ ānandaṁ āmantesi:
and a third time, the Buddha said to Ānanda,
อิงฺฆ เม ตฺวํ อานนฺท ปานียํ อาหร ปิปาสิโตสฺมิ
อานนฺท ปิวิสฺสามีติ ฯ✎ ร่าง
“iṅgha me tvaṁ, ānanda, pānīyaṁ āhara; pipāsitosmi, ānanda, pivissāmī”ti.
“Go on then, Ānanda, fetch me some water. I am thirsty and will drink.”
เอวํ ภนฺเตติ โข อายสฺมา อานนฺโท ภควโต
ปฏิสฺสุตฺวา ปตฺตํ คเหตฺวา เยน สา นที เตนุปสงฺกมิ ฯ✎ ร่าง
“Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā ānando bhagavato paṭissutvā pattaṁ gahetvā yena sā nadī tenupasaṅkami.
“Yes, sir,” replied Ānanda. Taking his bowl he went to the river.