เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๒๑๓] จริงอยู่ พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคตรัสแล้ว พระสูตรนี้พระผู้มี
พระภาคผู้เป็นพระอรหันต์ตรัสแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วว่า
ดูกรภิกษุทั้งหลาย พรหมจรรย์นี้ ภิกษุไม่อยู่ประพฤติเพื่อจะหลอกลวงชน ไม่
อยู่ประพฤติเพื่อประจบคน ไม่อยู่ประพฤติเพื่ออานิสงส์ คือ ลาภ สักการะ
ความสรรเสริญ ไม่อยู่ประพฤติด้วยคิดว่า ชนจงรู้จักเราด้วยอาการอย่างนี้
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ที่แท้พรหมจรรย์นี้ ภิกษุย่อมอยู่ประพฤติเพื่อการสำรวม
และเพื่อการละ ฯ
พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความนี้แล้ว ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาค
ตรัสคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า
พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ได้ทรงแสดงพรหมจรรย์เครื่อง
กำจัดจัญไร อันเป็นเหตุให้ถึงฝั่ง คือ นิพพาน เพื่อการ
สำรวมเพื่อการละ ทางนี้ พระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้มีประโยชน์
ใหญ่ ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ ทรงดำเนินไปแล้ว ชนเหล่า
ใดๆ ย่อมปฏิบัติพรหมจรรย์นั้น ตามที่พระพุทธเจ้าทรง
แสดงแล้ว ชนเหล่านั้นๆ ผู้กระทำตามคำสั่งสอนของ
พระศาสดา จักกระทำซึ่งที่สุดแห่งทุกข์ได้ ฯ
เนื้อความแม้นี้พระผู้มีพระภาคตรัสแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้ว
ฉะนี้แล ฯ
▴ ย่อ
—
Paṭhamajananakuhanasutta
Fawning and Flattery
วุตฺตํ เหตํ ภควตา วุตฺตมรหตาติ เม สุตํ✎ ร่าง
Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:
This was said by the Buddha, the Perfected One: that is what I heard.
อ้างอิง พุทธชยันตี 24.356
นยิทํ
ภิกฺขเว พฺรหฺมจริยํ วุสฺสติ ชนกุหนตฺถํ น ๒- ชนลปนตฺถํ น ๒-
ลาภสกฺการสิโลกานิสํสตฺถํ น ๒- อิติ มํ ชโน ชานาตูติ✎ ร่าง
“Nayidaṁ, bhikkhave, brahmacariyaṁ vussati janakuhanatthaṁ, na janalapanatthaṁ, na lābhasakkārasilokānisaṁsatthaṁ, na ‘iti maṁ jano jānātū’ti.
“Mendicants, this spiritual life is not lived for the sake of fawning or flattering people, nor for the benefit of possessions, honor, or popularity, nor thinking, ‘So let people know about me!’
อถ โข
อิทํ ภิกฺขเว พฺรหฺมจริยํ วุสฺสติ สํวรตฺถญฺเจว ปหานตฺถญฺจาติ ฯ✎ ร่าง
Atha kho idaṁ, bhikkhave, brahmacariyaṁ vussati saṁvaratthañceva pahānatthañcā”ti.
This spiritual life is lived for the sake of restraint and giving up.”
เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ✎ ร่าง
Etamatthaṁ bhagavā avoca.
The Buddha spoke this matter.
ตตฺเถตํ อิติ วุจฺจติ✎ ร่าง
Tatthetaṁ iti vuccati:
On this it is said:
สํวรตฺถํ ปหานตฺถํ✎ ร่าง
“Saṁvaratthaṁ pahānatthaṁ,
“The Buddha taught the spiritual life
พฺรหฺมจริยํ อนีติหํ✎ ร่าง
brahmacariyaṁ anītihaṁ;
not because of tradition,
อเทสยิ โส ภควา✎ ร่าง
Adesayi so bhagavā,
but for the sake of restraint and giving up,
นิพฺพาโนคธคามินํ✎ ร่าง
nibbānogadhagāminaṁ.
and because its objective is extinguishment.
เอส มคฺโค มหตฺเถหิ✎ ร่าง
Esa maggo mahattehi,
This is the path followed by the great souls,
อ้างอิง PTS 29
อนุยาโต มเหสิภิ✎ ร่าง
anuyāto mahesibhi;
the great seers.
เย เย ตํ ปฏิปชฺชนฺติ✎ ร่าง
Ye ye taṁ paṭipajjanti,
Those who practice it
ยถา พุทฺเธน เทสิตํ✎ ร่าง
yathā buddhena desitaṁ;
as it was taught by the Buddha
ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสนฺติ✎ ร่าง
Dukkhassantaṁ karissanti,
doing the teacher’s bidding,
สตฺถุ สาสนการิโนติ ฯ✎ ร่าง
satthusāsanakārino”ti.
make an end of suffering.”
อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ✎ ร่าง
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.
This too is a matter that was spoken by the Blessed One: that is what I heard.
อ้างอิง สยามรัฐ 25.252