‹ กลับ
สัลลสูตร
เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ–ธรรมบท–อุทาน–อิติวุตตก–สุตตนิบาต · ข้อ 380 · ขุ.ขุ. ๒๕/๙๒๐๕ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๘๐] ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ ไม่มีเครื่องหมาย ใครๆ รู้ ไม่ได้ ทั้งลำบาก ทั้งน้อย และประกอบด้วยทุกข์ สัตว์ ทั้งหลาย ผู้เกิดแล้ว จะไม่ตายด้วยความพยายามอันใด ความพยายามอันนั้นไม่มีเลย แม้อยู่ได้ถึงชราก็ต้องตาย เพราะสัตว์ทั้งหลายมีอย่างนี้เป็นธรรมดา ผลไม้สุกงอมแล้ว ชื่อว่าย่อมมีภัยเพราะจะต้องร่วงหล่นไปในเวลาเช้า ฉันใด สัตว์ทั้งหลายผู้เกิดแล้ว ชื่อว่าย่อมมีภัย เพราะจะต้องตาย เป็นนิตย์ ฉันนั้น ภาชนะดินที่นายช่างทำแล้วทุกชนิด มี ความแตกเป็นที่สุด แม้ฉันใด ชีวิตของสัตว์ทั้งหลาย ก็ ฉันนั้น ทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ ทั้งคนเขลา ทั้งคนฉลาด ล้วน ไปสู่อำนาจของมฤตยู มีมฤตยูเป็นที่ไปในเบื้องหน้าด้วยกัน ทั้งหมด เมื่อสัตว์เหล่านั้นถูกมฤตยูครอบงำแล้ว ต้องไป ปรโลก บิดาจะป้องกันบุตรไว้ก็ไม่ได้ หรือพวกญาติจะ ป้องกันพวกญาติไว้ก็ไม่ได้ ท่านจงเห็น เหมือนเมื่อหมู่ ญาติของสัตว์ทั้งหลายผู้จะต้องตาย กำลังแลดูรำพันอยู่โดย ประการต่างๆ สัตว์ผู้จะต้องตายผู้เดียวเท่านั้นถูกมฤตยูนำไป เหมือนโคที่บุคคลจะพึงฆ่าถูกนำไปตัวเดียวฉะนั้น ความตาย และความแก่กำจัดสัตว์โลกอยู่อย่างนี้ เพราะเหตุนั้น นัก- ปราชญ์ทั้งหลายทราบชัดสภาพของโลกแล้ว ย่อมไม่เศร้าโศก ท่านย่อมไม่รู้ทางของผู้มาหรือผู้ไป ไม่เห็นที่สุดทั้งสองอย่าง ถึงจะคร่ำครวญไปก็ไร้ประโยชน์ ถ้าผู้คร่ำครวญหลงเบียด เบียนตนอยู่จะยังประโยชน์อะไรๆ ให้เกิดขึ้นได้ไซร้ บัณฑิต ผู้เห็นแจ้งก็พึงกระทำความคร่ำครวญนั้น บุคคลจะถึงความ สงบใจได้ เพราะการร้องไห้ เพราะความเศร้าโศก ก็หาไม่ ทุกข์ย่อมเกิดแก่ผู้นั้นยิ่งขึ้น และสรีระของผู้นั้นก็จะซูบซีด บุคคลผู้เบียดเบียนตนเอง ย่อมเป็นผู้ซูบผอม มีผิวพรรณ เศร้าหมอง สัตว์ทั้งหลายผู้ละไปแล้ว ย่อมรักษาตนไม่ได้ ด้วยความรำพันนั้น การรำพันไร้ประโยชน์ คนผู้ทอดถอน ถึงบุคคลผู้ทำกาละแล้ว ยังละความเศร้าโศกไม่ได้ ตกอยู่ ในอำนาจแห่งความเศร้าโศก ย่อมถึงทุกข์ยิ่งขึ้น ท่านจง เห็นคนแม้เหล่าอื่นผู้เตรียมจะดำเนินไปตามยถากรรม (และ) สัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ ผู้มาถึงอำนาจแห่งมัจจุแล้ว กำลัง พากันดิ้นรนอยู่ทีเดียว ก็สัตว์ทั้งหลายย่อมสำคัญด้วยอาการ ใดๆ อาการนั้นๆ ย่อมแปรเป็นอย่างอื่นไปในภายหลัง ความ พลัดพรากกัน เช่นนี้ย่อมมีได้ ท่านจงดูสภาพแห่งโลกเถิด มาณพแม้จะพึงเป็นอยู่ร้อยปีหรือยิ่งกว่านั้น ก็ต้องพลัดพราก จากหมู่ญาติ ต้องละทิ้งชีวิตไว้ในโลกนี้ เพราะเหตุนั้น บุคคล ฟังพระธรรมเทศนาของพระอรหันต์แล้ว เห็นคนผู้ล่วงลับ ทำกาละแล้ว กำหนดรู้อยู่ว่า บุคคลผู้ล่วงลับทำกาละแล้ว นั้น เราไม่พึงได้ว่า จงเป็นอยู่อีกเถิด ดังนี้ พึงกำจัดความ รำพันเสีย บุคคลพึงดับไฟที่ไหม้ลุกลามไปด้วยน้ำ ฉันใด นรชนผู้เป็นนักปราชญ์ มีปัญญา เฉลียวฉลาด พึงกำจัด ความเศร้าโศกที่เกิดขึ้นเสีย โดยฉับพลันเหมือนลมพัดนุ่น ฉะนั้น คนผู้แสวงหาความสุขเพื่อตน พึงกำจัดความรำพัน ความทะยานอยากและความโทมนัสของตน พึงถอนลูกศร คือกิเลสของตนเสีย เป็นผู้มีลูกศร คือ กิเลสอันถอนขึ้น แล้ว อันตัณหาและทิฐิไม่อาศัยแล้วถึงความสงบใจ ก้าว ล่วงความเศร้าโศกได้ทั้งหมด เป็นผู้ไม่มีความเศร้าโศก เยือกเย็น ฉะนี้แล ฯ
เทียบรายประโยค (86 ประโยค)
snp3.8:1.1 #
อนิมิตฺตมนญฺญาตํ✎ ร่าง
Animittamanaññātaṁ,
Unforeseen and unknown
อ้างอิงพุทธชยันตี 25.182
snp3.8:1.2 #
มจฺจานํ อิธ ชีวิตํ✎ ร่าง
maccānaṁ idha jīvitaṁ;
is the extent of this mortal life—
snp3.8:1.3 #
กสิรญฺจ ปริตฺตญฺจ✎ ร่าง
Kasirañca parittañca,
hard and short
snp3.8:1.4 #
ตญฺจ ทุกฺเขน สญฺญุตํ ๖- ฯ✎ ร่าง
tañca dukkhena saṁyutaṁ.
and bound to pain.
snp3.8:2.1 #
น หิ โส อุปกฺกโม อตฺถิ✎ ร่าง
Na hi so upakkamo atthi,
There is no way that
อ้างอิงPTS 113 · สยามรัฐ 25.448
snp3.8:2.2 #
เยน ชาตา น มิยฺยเร✎ ร่าง
yena jātā na miyyare;
those born will not die.
snp3.8:2.3 #
ชรมฺปิ ปตฺวา มรณํ✎ ร่าง
Jarampi patvā maraṇaṁ,
On reaching old age death follows:
snp3.8:2.4 #
เอวํธมฺมา หิ ปาณิโน ฯ✎ ร่าง
evaṁdhammā hi pāṇino.
such is the nature of living creatures.
snp3.8:3.1 #
ผลานมิว ปกฺกานํ✎ ร่าง
Phalānamiva pakkānaṁ,
As ripe fruit
snp3.8:3.2 #
ปาโต ปตนโต ๑- ภยํ✎ ร่าง
pāto patanato bhayaṁ;
are always in danger of falling,
snp3.8:3.3 #
เอวํ ชาตานมจฺจานํ✎ ร่าง
Evaṁ jātāna maccānaṁ,
so mortals once born
snp3.8:3.4 #
นิจฺจํ มรณโต ภยํ ฯ✎ ร่าง
niccaṁ maraṇato bhayaṁ.
are always in danger of death.
snp3.8:4.1 #
ยถาปิ กุมฺภการสฺส✎ ร่าง
Yathāpi kumbhakārassa,
As clay pots
snp3.8:4.2 #
กตา มตฺติกภาชนา✎ ร่าง
katā mattikabhājanā;
made by a potter
snp3.8:4.3 #
สพฺเพ เภทปริยนฺตา✎ ร่าง
Sabbe bhedanapariyantā,
all end up being broken,
snp3.8:4.4 #
เอวํ มจฺจาน ชีวิตํ ฯ✎ ร่าง
evaṁ maccāna jīvitaṁ.
so is the life of mortals.
snp3.8:5.1 #
ทหรา จ มหนฺตา จ✎ ร่าง
Daharā ca mahantā ca,
Young and old,
snp3.8:5.2 #
เย พาลา เย จ ปณฺฑิตา✎ ร่าง
ye bālā ye ca paṇḍitā;
foolish and wise—
snp3.8:5.3 #
สพฺเพ มจฺจุวสํ ยนฺติ✎ ร่าง
Sabbe maccuvasaṁ yanti,
all go under the sway of death;
snp3.8:5.4 #
สพฺเพ มจฺจุปรายนา ฯ✎ ร่าง
sabbe maccuparāyaṇā.
all are destined to die.
snp3.8:6.1 #
เตสํ มจฺจุปเรตานํ✎ ร่าง
Tesaṁ maccuparetānaṁ,
When those overcome by death
snp3.8:6.2 #
คจฺฉตํ ปรโลกโต✎ ร่าง
gacchataṁ paralokato;
leave this world for the next,
snp3.8:6.3 #
น ปิตา ตายเต ปุตฺตํ✎ ร่าง
Na pitā tāyate puttaṁ,
a father cannot protect his son,
snp3.8:6.4 #
ญาตี วา ปน ญาตเก ฯ✎ ร่าง
ñātī vā pana ñātake.
nor relatives their kin.
snp3.8:7.1 #
เปกฺขตํ เยว ญาตีนํ✎ ร่าง
Pekkhataṁyeva ñātīnaṁ,
See how, while relatives look on,
snp3.8:7.2 #
ปสฺส ลาลปฺปตํ ปุถุ✎ ร่าง
passa lālapataṁ puthu;
wailing profusely,
snp3.8:7.3 #
เอกเมโก ว มจฺจานํ✎ ร่าง
Ekamekova maccānaṁ,
mortals are led away one by one,
snp3.8:7.4 #
โควชฺโฌ วิย นิยฺยติ✎ ร่าง
govajjho viya nīyati.
like a cow to the slaughter.
snp3.8:8.1 #
เอวมพฺภาหโต โลโก✎ ร่าง
Evamabbhāhato loko,
And so the world is stricken
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 48.172
snp3.8:8.2 #
มจฺจุนา จ ชราย จ✎ ร่าง
Maccunā ca jarāya ca;
by old age and by death.
snp3.8:8.3 #
ตสฺมา ธีรา น โสจนฺติ✎ ร่าง
Tasmā dhīrā na socanti,
That is why the attentive do not grieve,
snp3.8:8.4 #
วิทิตฺวา โลกปริยายํ ฯ✎ ร่าง
Viditvā lokapariyāyaṁ.
for they understand the way of the world.
snp3.8:9.1 #
ยสฺส มคฺคํ น ชานาสิ✎ ร่าง
Yassa maggaṁ na jānāsi,
For one whose path you do not know—
snp3.8:9.2 #
อาคตสฺส คตสฺส วา✎ ร่าง
āgatassa gatassa vā;
not whence they came nor where they went—
snp3.8:9.3 #
อุโภ อนฺเต อสมฺปสฺสํ✎ ร่าง
Ubho ante asampassaṁ,
you lament in vain,
snp3.8:9.4 #
นิรตฺถํ ปริเทวสิ✎ ร่าง
niratthaṁ paridevasi.
seeing neither end.
snp3.8:10.1 #
ปริเทวยมาโน เจ✎ ร่าง
Paridevayamāno ce,
If a bewildered person,
snp3.8:10.2 #
กิญฺจิ อตฺถํ ๓- อุทพฺพเห✎ ร่าง
Kiñcidatthaṁ udabbahe;
lamenting and self-harming,
snp3.8:10.3 #
สมฺมูโฬฺห หึสมตฺตานํ✎ ร่าง
Sammūḷho hiṁsamattānaṁ,
could extract any good from that,
snp3.8:10.4 #
กยิร ๔- เจนํ วิจกฺขโณ ฯ✎ ร่าง
Kayirā ce naṁ vicakkhaṇo.
then those who see clearly would do the same.
snp3.8:11.1 #
น หิ รุณฺเณน โสเกน✎ ร่าง
Na hi ruṇṇena sokena,
For not by weeping and wailing
อ้างอิงพุทธชยันตี 25.184
snp3.8:11.2 #
สนฺตึ ปปฺโปติ เจตโส✎ ร่าง
Santiṁ pappoti cetaso;
will you find peace of heart.
snp3.8:11.3 #
ภิยฺยสฺสุปฺปชฺชเต ทุกฺขํ✎ ร่าง
Bhiyyassuppajjate dukkhaṁ,
It just gives rise to more suffering,
snp3.8:11.4 #
สรีรํ จุปหญฺญติ ฯ✎ ร่าง
Sarīraṁ cupahaññati.
and distresses your body.
snp3.8:12.1 #
กีโส วิวณฺโณ ภวติ✎ ร่าง
Kiso vivaṇṇo bhavati,
Growing thin and pale,
อ้างอิงPTS 114 · สยามรัฐ 25.449
snp3.8:12.2 #
หึสมตฺตานมตฺตนา✎ ร่าง
Hiṁsamattānamattanā;
you hurt yourself.
snp3.8:12.3 #
น เตน เปตา ปาเลนฺติ✎ ร่าง
Na tena petā pālenti,
It does nothing to help the dead:
snp3.8:12.4 #
นิรตฺถา ปริเทวนา ฯ✎ ร่าง
Niratthā paridevanā.
your lamentation is in vain.
snp3.8:13.1 #
โสกมปฺปชหํ ชนฺตุ✎ ร่าง
Sokamappajahaṁ jantu,
Unless a personage gives up grief,
snp3.8:13.2 #
ภิยฺโย ทุกฺขํ นิคจฺฉติ✎ ร่าง
Bhiyyo dukkhaṁ nigacchati;
they fall into suffering all the more.
snp3.8:13.3 #
อนุตฺถุนนฺโต กาลกตํ✎ ร่าง
Anutthunanto kālaṅkataṁ,
Bewailing those whose time has come,
snp3.8:13.4 #
โสกสฺส วสมนฺวคู ฯ✎ ร่าง
Sokassa vasamanvagū.
you fall under the sway of grief.
snp3.8:14.1 #
อญฺเญปิ ปสฺส คมิเน✎ ร่าง
Aññepi passa gamine,
See, too, other folk departing,
snp3.8:14.2 #
ยถากมฺมูปเค นเร✎ ร่าง
Yathākammupage nare;
passing on according to their deeds;
snp3.8:14.3 #
มจฺจุโน วสมาคมฺม✎ ร่าง
Maccuno vasamāgamma,
fallen under the sway of death,
snp3.8:14.4 #
ผนฺทนฺเตวิธ ปาณิโน ฯ✎ ร่าง
Phandantevidha pāṇino.
beings flounder while still here.
snp3.8:15.1 #
เยน เยน หิ มญฺญนฺติ✎ ร่าง
Yena yena hi maññanti,
For whatever you imagine it is,
snp3.8:15.2 #
ตโต ตํ โหติ อญฺญถา✎ ร่าง
Tato taṁ hoti aññathā;
it turns out to be something else.
snp3.8:15.3 #
เอตาทิโส วินาภาโว✎ ร่าง
Etādiso vinābhāvo,
Such is separation:
snp3.8:15.4 #
ปสฺส โลกสฺส ปริยายํ ฯ✎ ร่าง
Passa lokassa pariyāyaṁ.
see the way of the world!
snp3.8:16.1 #
อปิ ๑- วสฺสสตํ ชีเว✎ ร่าง
Api vassasataṁ jīve,
Even if a human lives
snp3.8:16.2 #
ภิยฺโย วา ปน มาณโว✎ ร่าง
Bhiyyo vā pana māṇavo;
a hundred years or more,
snp3.8:16.3 #
ญาติสงฺฆา วินา โหติ✎ ร่าง
Ñātisaṅghā vinā hoti,
they are parted from their family circle,
snp3.8:16.4 #
ชหาติ อิธ ชีวิตํ ฯ✎ ร่าง
Jahāti idha jīvitaṁ.
they leave this life behind.
snp3.8:17.1 #
ตสฺมา อรหโต สุตฺวา✎ ร่าง
Tasmā arahato sutvā,
Therefore, having learned from the Perfected One,
snp3.8:17.2 #
วิเนยฺย ปริเทวิตํ✎ ร่าง
Vineyya paridevitaṁ;
dispel lamentation.
snp3.8:17.3 #
เปตํ กาลกตํ ทิตฺวา✎ ร่าง
Petaṁ kālaṅkataṁ disvā,
Seeing the dead and departed, think:
snp3.8:17.4 #
เนโส ลพฺภา มยา อิติ ฯ✎ ร่าง
Neso labbhā mayā iti.
“I cannot escape this.”
snp3.8:18.1 #
ยถา สรณมาทิตฺตํ✎ ร่าง
Yathā saraṇamādittaṁ,
As one would extinguish
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 48.173
snp3.8:18.2 #
วารินา ปรินิพฺพเย✎ ร่าง
Vārinā parinibbaye;
a blazing refuge with water,
snp3.8:18.3 #
เอวมฺปิ ธีโร สปฺปญฺโญ✎ ร่าง
Evampi dhīro sapañño,
so too an attentive one—a wise,
snp3.8:18.4 #
ปณฺฑิโต กุสโล นโร✎ ร่าง
Paṇḍito kusalo naro;
astute, and skilled person—
snp3.8:18.5 #
ขิปฺปมุปฺปติตํ โสกํ✎ ร่าง
Khippamuppatitaṁ sokaṁ,
would swiftly blow away grief that comes up,
snp3.8:18.6 #
วาโต ตุลํว ๓- ธํสเย ฯ✎ ร่าง
Vāto tūlaṁva dhaṁsaye.
like the wind a tuft of cotton.
snp3.8:19.1 #
ปริเทวํ ปชปฺปญฺจ✎ ร่าง
Paridevaṁ pajappañca,
One who seeks their own happiness
snp3.8:19.2 #
โทมนสฺสญฺจ อตฺตโน✎ ร่าง
Domanassañca attano;
would pluck out the dart from themselves—
snp3.8:19.3 #
อตฺตโน สุขเมสาโน✎ ร่าง
Attano sukhamesāno,
the wailing and moaning,
snp3.8:19.4 #
อพฺพุเฬฺห ๔- สลฺลมตฺตโน✎ ร่าง
Abbahe sallamattano.
and sadness inside.
snp3.8:20.1 #
อพฺพุฬฺหสลฺโล อสิโต✎ ร่าง
Abbūḷhasallo asito,
With dart plucked out, unattached,
snp3.8:20.2 #
สนฺตึ ปปฺปุยฺย เจตโส✎ ร่าง
santiṁ pappuyya cetaso;
having found peace of mind,
snp3.8:20.3 #
สพฺพํ โสกํ อติกฺกนฺโต✎ ร่าง
Sabbasokaṁ atikkanto,
overcoming all sorrow,
snp3.8:20.4 #
อโสโก โหติ นิพฺพุโตติ ฯ✎ ร่าง
asoko hoti nibbutoti.
one is sorrowless and quenched.
snp3.8:20.5 #
สลฺลสุตฺตํ อฏฺฐมํ ฯ✎ ร่าง
Sallasuttaṁ aṭṭhamaṁ.
snp3.9:0.1 #
สุตฺตนิปาเต ตติยสฺส มหาวคฺคสฺส นวมํ✎ ร่าง
Sutta Nipāta 3.9
Anthology of Discourses 3.9
snp3.9:0.2 #
วาเสฏฺฐสุตฺต✎ ร่าง
Vāseṭṭhasutta
With Vāseṭṭha
snp3.9:1.1 #
✎ ร่าง
Evaṁ me sutaṁ—
So I have heard.
อ้างอิงPTS 115 · สยามรัฐ 25.450 · พุทธชยันตี 25.186
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ–ธรรมบท–อุทาน–อิติวุตตก–สุตตนิบาต
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน