‹ กลับ
ทวยตานุปัสสนาสูตร
เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ–ธรรมบท–อุทาน–อิติวุตตก–สุตตนิบาต · ข้อ 393 · ขุ.ขุ. ๒๕/๙๖๙๖ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๙๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าจะพึงมีผู้ถามว่า การพิจารณาเห็นธรรม เป็นธรรม ๒ อย่างโดยชอบเนืองๆ พึงมีโดยปริยายอย่างอื่นบ้างไหม ควรตอบ เขาว่า พึงมี ถ้าเขาถามว่า พึงมีอย่างไรเล่า พึงตอบเขาว่า การพิจารณาเห็น เนืองๆ ว่า ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะอวิชชาเป็นปัจจัย นี้เป็นข้อที่ ๑ การพิจารณาเห็นเนืองๆ ว่า เพราะอวิชชานั่นเองดับไปเพราะ สำรอกโดยไม่มีเหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด นี้เป็นข้อที่ ๒ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ พิจารณาเห็นเนืองๆ ซึ่งธรรมเป็นธรรม ๒ อย่างโดยชอบอย่างนี้ ฯลฯ จึงได้ตรัส คาถาประพันธ์ต่อไปอีกว่า อวิชชานั้นเอง เป็นคติของสัตว์ทั้งหลายผู้เข้าถึงชาติมรณะ และสงสารอันมีความเป็นอย่างนี้ และความเป็นอย่างอื่น บ่อยๆ อวิชชา คือ ความหลงใหญ่นี้ เป็นความเที่ยงอยู่สิ้น กาลนาน สัตว์ทั้งหลายผู้ไปด้วยวิชชาเท่านั้น ย่อมไม่ไปสู่ ภพใหม่ ฯ
เทียบรายประโยค (15 ประโยค)
snp3.12:11.1 #
สิยา อญฺเญนปิ ปริยาเยน สมฺมาทฺวยตานุปสฺสนาติ อิติ เจ ภิกฺขเว ปุจฺฉิตาโร อสฺสุ✎ ร่าง
‘Siyā aññenapi pariyāyena sammā dvayatānupassanā’ti, iti ce, bhikkhave, pucchitāro assu;
“Suppose, mendicants, they questioned you thus: ‘Could there be another way to contemplate the pairs?’
snp3.12:11.2 #
สิยาติสฺสุ วจนียา✎ ร่าง
‘siyā’tissu vacanīyā.
You should say, ‘There could.’
snp3.12:11.3 #
กถญฺจ สิยา✎ ร่าง
Kathañca siyā?
And how could there be?
snp3.12:11.4 #
ยงฺกิญฺจิ ทุกฺขํ สมฺโภติ สพฺพํ อวิชฺชาปจฺจยาติ อยเมกานุปสฺสนา✎ ร่าง
Yaṁ kiñci dukkhaṁ sambhoti sabbaṁ avijjāpaccayāti, ayamekānupassanā.
‘All the suffering that originates is caused by ignorance’: this is one contemplation.
snp3.12:11.5 #
อวิชฺชาย เตฺวว อเสสวิราคนิโรธา นตฺถิ ทุกฺขสฺส สมฺภโวติ อยํ ทุติยานุปสฺสนา✎ ร่าง
Avijjāya tveva asesavirāganirodhā natthi dukkhassa sambhavoti, ayaṁ dutiyānupassanā.
‘When ignorance has faded away and ceased with no residue left behind, there is no origination of suffering’: this is the second contemplation.
snp3.12:11.6 #
เอวํ สมฺมาทฺวยตานุปสฺสิโน ฯ ฯเปฯ✎ ร่าง
Evaṁ sammā …pe…
When a mendicant meditates in this way they can expect enlightenment or non-return.”
snp3.12:11.7 #
อถาปรํ เอตทโวจ สตฺถา✎ ร่าง
athāparaṁ etadavoca satthā:
Then the Teacher went on to say:
snp3.12:12.1 #
ชาติมรณสํสารํ✎ ร่าง
“Jātimaraṇasaṁsāraṁ,
“Those who journey again and again,
อ้างอิงPTS 142 · พุทธชยันตี 25.228
snp3.12:12.2 #
เย วชนฺติ ปุนปฺปุนํ✎ ร่าง
ye vajanti punappunaṁ;
transmigrating through birth and death;
snp3.12:12.3 #
อิตฺถภาวญฺญถาภาวํ✎ ร่าง
Itthabhāvaññathābhāvaṁ,
they go from this state to another,
snp3.12:12.4 #
อวิชฺชาเยว สา คติ ฯ✎ ร่าง
avijjāyeva sā gati.
that destination due only to ignorance.
snp3.12:13.1 #
อวิชฺชา หายํ มหาโมโห✎ ร่าง
Avijjā hāyaṁ mahāmoho,
For ignorance is the great delusion
snp3.12:13.2 #
ยทิทํ สสฺสตํ ๑- จิรํ✎ ร่าง
Yenidaṁ saṁsitaṁ ciraṁ;
because of which we have long transmigrated.
snp3.12:13.3 #
วิชฺชาคตา จ เย สตฺตา✎ ร่าง
Vijjāgatā ca ye sattā,
Those beings who have knowledge
snp3.12:13.4 #
น ๓- เต คจฺฉนฺติ ปุนพฺภวนฺติ ฯ✎ ร่าง
Na te gacchanti punabbhavanti.
do not proceed to a future life.”
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ–ธรรมบท–อุทาน–อิติวุตตก–สุตตนิบาต
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน