‹ กลับ
พาหิยสูตร
เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ–ธรรมบท–อุทาน–อิติวุตตก–สุตตนิบาต · ข้อ 49 · ขุ.ขุ. ๒๕/๑๖๐๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๔๙] เมื่อพาหิยทารุจีริยะกราบทูลอย่างนี้แล้ว พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรพาหิยะ เวลานี้ยังไม่สมควรก่อน เพราะเรายังเข้าไปสู่ละแวกบ้านเพื่อ บิณฑบาตอยู่ แม้ครั้งที่ ๒ พาหิยทารุจีริยะก็ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ ก็ความเป็นไปแห่งอันตรายแก่ชีวิตของพระผู้มีพระภาคก็ดี ความ เป็นไปแห่งอันตรายแก่ชีวิตของข้าพระองค์ก็ดี รู้ได้ยากแล ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอพระผู้มีพระภาคโปรดทรงแสดงธรรมแก่ข้าพระองค์ ขอพระสุคตโปรดทรงแสดง ธรรมที่จะพึงเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุข แก่ข้าพระองค์ตลอด กาลนานเถิด ฯ แม้ครั้งที่ ๒...แม้ครั้งที่ ๓ พาหิยทารุจีริยะก็ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็ความเป็นไปแห่งอันตรายแก่ชีวิตของพระผู้มีพระภาคก็ดี ความเป็นไปแห่งอันตรายแก่ชีวิตของข้าพระองค์ก็ดี รู้ได้ยากแล ข้าแต่พระองค์ ผู้เจริญ ขอพระผู้มีพระภาคโปรดทรงแสดงธรรมแก่ข้าพระองค์ ขอพระสุคตโปรด ทรงแสดงธรรมเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุข แก่ข้าพระองค์สิ้นกาล นานเถิด ฯ พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรพาหิยะ เพราะเหตุนั้นแล ท่านพึงศึกษา อย่างนี้ว่า เมื่อเห็น จักเป็นสักว่าเห็น เมื่อฟังจักเป็นสักว่าฟัง เมื่อทราบจักเป็น สักว่าทราบ เมื่อรู้แจ้งจักเป็นสักว่ารู้แจ้ง ดูกรพาหิยะ ท่านพึงศึกษาอย่างนี้แล ดูกร พาหิยะ ในกาลใดแล เมื่อท่านเห็นจักเป็นสักว่าเห็น เมื่อฟังจักเป็นสักว่าฟัง เมื่อ ทราบจักเป็นสักว่าทราบ เมื่อรู้แจ้งจักเป็นสักว่ารู้แจ้ง ในกาลนั้น ท่านย่อมไม่มี ในกาลใด ท่านไม่มี ในกาลนั้น ท่านย่อมไม่มีในโลกนี้ ย่อมไม่มีในโลกหน้า ย่อมไม่มีในระหว่างโลกทั้งสอง นี้แลเป็นที่สุดแห่งทุกข์ ฯ ลำดับนั้นแล จิตของพาหิยทารุจีริยะ กุลบุตรหลุดพ้นแล้วจากอาสวะ ทั้งหลายเพราะไม่ถือมั่นในขณะนั้นเอง ด้วยพระธรรมเทศนาโดยย่อนี้ของพระผู้มี- *พระภาค ลำดับนั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัสสอนพาหิยทารุจีริยะกุลบุตรด้วย พระโอวาทโดยย่อนี้แล้ว เสด็จหลีกไป ฯ
เทียบรายประโยค (24 ประโยค)
ud1.10:5.5 #
เอวํ วุตฺเต ภควา พาหิยํ ทารุจีริยํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Evaṁ vutte, bhagavā bāhiyaṁ dārucīriyaṁ etadavoca:
The Buddha said this:
ud1.10:5.6 #
อกาโล โข ตาว พาหิย อนฺตรฆรํ ๒- ปวิฏฺฐมฺหา ปิณฺฑายาติ ฯ✎ ร่าง
“akālo kho tāva, bāhiya, antaragharaṁ paviṭṭhamhā piṇḍāyā”ti.
“It’s not the time, Bāhiya, so long as I have entered an inhabited area for almsfood.”
ud1.10:6.1 #
ทุติยมฺปิ โข พาหิโย ทารุจีริโย ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Dutiyampi kho bāhiyo dārucīriyo bhagavantaṁ etadavoca:
For a second time, Bāhiya said,
อ้างอิงPTS 8
ud1.10:6.2 #
ทุชฺชานํ โข ปเนตํ ภนฺเต ภควโต วา ชีวิตนฺตรายานํ มยฺหํ วา ชีวิตนฺตรายานํ✎ ร่าง
“dujjānaṁ kho panetaṁ, bhante, bhagavato vā jīvitantarāyānaṁ, mayhaṁ vā jīvitantarāyānaṁ.
“But you never know, sir, when life is at risk, either the Buddha’s or my own.
ud1.10:6.3 #
เทเสตุ เม ภนฺเต ภควา ธมฺมํ✎ ร่าง
Desetu me, bhante, bhagavā dhammaṁ;
Let the Blessed One teach me the Dhamma! Let the Holy One teach me the Dhamma!
ud1.10:6.4 #
เทเสตุ สุคโต ธมฺมํ ยํ มมสฺส ทีฆรตฺตํ หิตาย สุขายาติ ฯ✎ ร่าง
desetu sugato dhammaṁ, yaṁ mamassa dīgharattaṁ hitāya sukhāyā”ti.
That would be for my lasting welfare and happiness.”
ud1.10:6.5 #
ทุติยมฺปิ โข ภควา พาหิยํ ทารุจีริยํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Dutiyampi kho bhagavā bāhiyaṁ dārucīriyaṁ etadavoca:
For a second time, the Buddha said,
ud1.10:6.6 #
อกาโล โข ตาว พาหิย อนฺตรฆรํ ปวิฏฺฐมฺหา ปิณฺฑายาติ ฯ✎ ร่าง
“akālo kho tāva, bāhiya, antaragharaṁ paviṭṭhamhā piṇḍāyā”ti.
“It’s not the time, Bāhiya, so long as I have entered an inhabited area for almsfood.”
ud1.10:7.1 #
ตติยมฺปิ โข พาหิโย ทารุจีริโย ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Tatiyampi kho bāhiyo dārucīriyo bhagavantaṁ etadavoca:
For a third time, Bāhiya said,
ud1.10:7.2 #
ทุชฺชานํ โข ปเนตํ ภนฺเต ภควโต วา ชีวิตนฺตรายานํ มยฺหํ วา ชีวิตนฺตรายานํ✎ ร่าง
“dujjānaṁ kho panetaṁ, bhante, bhagavato vā jīvitantarāyānaṁ, mayhaṁ vā jīvitantarāyānaṁ.
“But you never know, sir, when life is at risk, either the Buddha’s or my own.
ud1.10:7.3 #
เทเสตุ เม ภนฺเต ภควา ธมฺมํ✎ ร่าง
Desetu me, bhante, bhagavā dhammaṁ;
Let the Blessed One teach me the Dhamma! Let the Holy One teach me the Dhamma!
ud1.10:7.4 #
เทเสตุ สุคโต ธมฺมํ ยํ มมสฺส ทีฆรตฺตํ หิตาย สุขายาติ ฯ✎ ร่าง
desetu sugato dhammaṁ, yaṁ mamassa dīgharattaṁ hitāya sukhāyā”ti.
That would be for my lasting welfare and happiness.”
ud1.10:8.1 #
ตสฺมา ติห เต พาหิย เอวํ สิกฺขิตพฺพํ✎ ร่าง
“Tasmātiha te, bāhiya, evaṁ sikkhitabbaṁ:
“In that case, Bāhiya, you should train like this:
อ้างอิงสยามรัฐ 25.84
ud1.10:8.2 #
ทิฏฺเฐ ทิฏฺฐมตฺตํ ภวิสฺสติ สุเต สุตมตฺตํ ภวิสฺสติ มุเต มุตมตฺตํ ภวิสฺสติ วิญฺญาเต วิญฺญาตมตฺตํ ภวิสฺสตีติ✎ ร่าง
‘diṭṭhe diṭṭhamattaṁ bhavissati, sute sutamattaṁ bhavissati, mute mutamattaṁ bhavissati, viññāte viññātamattaṁ bhavissatī’ti.
‘In the seen will be merely the seen; in the heard will be merely the heard; in the thought will be merely the thought; in the known will be merely the known.’
ud1.10:8.3 #
เอวญฺหิ เต พาหิย สิกฺขิตพฺพํ ฯ✎ ร่าง
Evañhi te, bāhiya, sikkhitabbaṁ.
That’s how you should train.
ud1.10:8.4 #
ยโต ๓- โข เต พาหิย ทิฏฺเฐ ทิฏฺฐมตฺตํ ภวิสฺสติ สุเต สุตมตฺตํ ภวิสฺสติ @เชิงอรรถ: ๑ โป. ยุ. สนฺตินฺทฺริยํ ฯ ๒ ยุ. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๓ โป. ตสฺส ฯ มุเต มุตมตฺตํ ภวิสฺสติ วิญฺญาเต วิญฺญาตมตฺตํ ภวิสฺสติ✎ ร่าง
Yato kho te, bāhiya, diṭṭhe diṭṭhamattaṁ bhavissati, sute sutamattaṁ bhavissati, mute mutamattaṁ bhavissati, viññāte viññātamattaṁ bhavissati,
When you have trained in this way,
ud1.10:8.5 #
ตโต ตฺวํ พาหิย น✎ ร่าง
tato tvaṁ, bāhiya, na tena.
you won’t be ‘by that’.
ud1.10:8.6 #
Yato tvaṁ, bāhiya, na tena;
When you’re not ‘by that’,
ud1.10:8.7 #
ตฺถ✎ ร่าง
tato tvaṁ, bāhiya, na tattha.
you won’t be ‘in that’.
ud1.10:8.8 #
ิ ๑- ย✎ ร่าง
Yato tvaṁ, bāhiya, na tattha,
When you’re not ‘in that’,
ud1.10:8.9 #
โต ตฺวํ พาหิย เนว✎ ร่าง
tato tvaṁ, bāhiya, nevidha na huraṁ na ubhayamantarena.
you won’t be in this life or the next or between the two.
ud1.10:8.10 #
Esevanto dukkhassā”ti.
Just this is the end of suffering.”
ud1.10:9.1 #
ตฺ✎ ร่าง
Atha kho bāhiyassa dārucīriyassa bhagavato imāya saṅkhittāya dhammadesanāya tāvadeva anupādāya āsavehi cittaṁ vimucci.
Then, due to this brief Dhamma teaching of the Buddha, Bāhiya’s mind was right away freed from defilements by not grasping.
ud1.10:10.1 #
ถิ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā bāhiyaṁ dārucīriyaṁ iminā saṅkhittena ovādena ovaditvā pakkāmi.
And when the Buddha had given Bāhiya this brief advice he left.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 47.78
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ–ธรรมบท–อุทาน–อิติวุตตก–สุตตนิบาต
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน