—
Upaccagā sabbabhavāni tādī”ti.
they’ve gone beyond all states of existence.”
—
Kammaṁ nando yasojo ca,
อ้างอิงสยามรัฐ 25.123
—
sippaṁ lokena te dasāti.
—
Udāna 4.1
Heartfelt Sayings 4.1
—
Meghiyasutta
With Meghiya
เอวมฺเม สุตํ ฯ✎ ร่าง
Evaṁ me sutaṁ—
So I have heard.
อ้างอิงPTS 34 · ฉัฏฐสังคายนา 47.107
เอกํ สมยํ ภควา จาลิกายํ ๑- วิหรติ
จาลิเก ปพฺพเต ฯ✎ ร่าง
ekaṁ samayaṁ bhagavā cālikāyaṁ viharati cālike pabbate.
At one time the Buddha was staying near Cālikā, on the Cālikā mountain.
เตน โข ปน สมเยน อายสฺมา เมฆิโย ภควโต
อุปฏฺฐาโก โหติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena āyasmā meghiyo bhagavato upaṭṭhāko hoti.
Now, at that time Venerable Meghiya was the Buddha’s attendant.
อถ โข อายสฺมา เมฆิโย เยน ภควา
เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ
อฏฺฐาสิ ฯ เอกมนฺตํ ฐิโต โข อายสฺมา เมฆิโย ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā meghiyo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhito kho āyasmā meghiyo bhagavantaṁ etadavoca:
Then Venerable Meghiya went up to the Buddha, bowed, stood to one side, and said to him,
อิจฺฉามหํ ภนฺเต ชนฺตุคาเม ๒- ปิณฺฑาย ปวิสิตุนฺติ ฯ✎ ร่าง
“icchāmahaṁ, bhante, jantugāmaṁ piṇḍāya pavisitun”ti.
“Sir, I’d like to enter Jantu village for alms.”
ยสฺสทานิ ตฺวํ
เมฆิย กาลํ มญฺญสีติ ฯ✎ ร่าง
“Yassadāni tvaṁ, meghiya, kālaṁ maññasī”ti.
“Please, Meghiya, go at your convenience.”
อถ โข อายสฺมา เมฆิโย ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา
ปตฺตจีวรมาทาย ชนฺตุคามํ ปิณฺฑาย ปาวิสิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā meghiyo pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya jantugāmaṁ piṇḍāya pāvisi.
Then Meghiya robed up in the morning and, taking his bowl and robe, entered Jantu village for alms.
อ้างอิงพุทธชยันตี 24.196
ชนฺตุคาเม
ปิณฺฑาย จริตฺวา ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺโต เยน กิมิกาฬาย
นทิยา ตีรํ เตนุปสงฺกมิ✎ ร่าง
Jantugāme piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto yena kimikāḷāya nadiyā tīraṁ tenupasaṅkami.
After the meal, on his return from almsround in Jantu village, he went to the shore of Kimikālā river.
อุปสงฺกมิตฺวา กิมิกาฬาย นทิยา ตีเร
ชงฺฆาวิหารํ อนุจงฺกมมาโน อนุวิจรมาโน อทฺทสา โข อมฺพวนํ
ปาสาทิกํ รมณียํ✎ ร่าง
Addasā kho āyasmā meghiyo kimikāḷāya nadiyā tīre jaṅghāvihāraṁ anucaṅkamamāno anuvicaramāno ambavanaṁ pāsādikaṁ manuññaṁ ramaṇīyaṁ.
As he was going for a walk along the shore of the river he saw a lovely and delightful mango grove.
ทิสฺวานสฺส เอตทโหสิ✎ ร่าง
Disvānassa etadahosi:
When he saw this he thought,
ปาสาทิกํ วติทํ อมฺพวนํ
รมณียํ อลํ วติทํ กุลปุตฺตสฺส ปธานตฺถิกสฺส ปธานาย✎ ร่าง
“pāsādikaṁ vatidaṁ ambavanaṁ manuññaṁ ramaṇīyaṁ. Alaṁ vatidaṁ kulaputtassa padhānatthikassa padhānāya.
“Oh, this mango grove is lovely and delightful! This is good enough for striving for a gentleman wanting to strive.
สเจ
มํ ภควา อนุชาเนยฺย อาคจฺเฉยฺยาหํ อิมํ อมฺพวนํ ปธานายาติ ฯ✎ ร่าง
Sace maṁ bhagavā anujāneyya, āgaccheyyāhaṁ imaṁ ambavanaṁ padhānāyā”ti.
If the Buddha allows me, I’ll come back to this mango grove to meditate.”
อถ โข อายสฺมา เมฆิโย เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ@เชิงอรรถ: ๑ โป. วาลิกายํ วิหรติ วาลิเก ฯ ๒ ม. ยุ. ชนฺตุคามํ ฯ ๓ ม. มนุญฺญํ ฯ
อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā meghiyo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.
Then Venerable Meghiya went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and told him what had happened, adding,
อ้างอิงสยามรัฐ 25.124
เอกมนฺตํ
นิสินฺโน โข อายสฺมา เมฆิโย ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā meghiyo bhagavantaṁ etadavoca:
อิธาหํ ภนฺเต
ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา ปตฺตจีวรมาทาย ชนฺตุคามํ ปิณฺฑาย
ปาวิสึ✎ ร่าง
“Idhāhaṁ, bhante, pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya jantugāmaṁ piṇḍāya pāvisiṁ.
อ้างอิงPTS 35
ชนฺตุคาเม ปิณฺฑาย จริตฺวา ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺโต
เยน กิมิกาฬาย นทิยา ตีรํ เตนุปสงฺกมิ✎ ร่าง
Jantugāme piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto yena kimikāḷāya nadiyā tīraṁ tenupasaṅkamiṁ.
อุปสงฺกมิตฺวา กิมิกาฬาย
นทิยา ตีเร ชงฺฆาวิหารํ อนุจงฺกมมาโน อนุวิจรมาโน อทฺทสํ
อมฺพวนํ ปาสาทิกํ รมณียํ✎ ร่าง
Addasaṁ kho ahaṁ, bhante, kimikāḷāya nadiyā tīre jaṅghāvihāraṁ anucaṅkamamāno anuvicaramāno ambavanaṁ pāsādikaṁ manuññaṁ ramaṇīyaṁ.
ทิสฺวาน เม เอตทโหสิ✎ ร่าง
Disvāna me etadahosi:
ปาสาทิกํ
วติทํ อมฺพวนํ รมณียํ✎ ร่าง
‘pāsādikaṁ vatidaṁ ambavanaṁ manuññaṁ ramaṇīyaṁ.
อลํ วติทํ กุลปุตฺตสฺส ปธานตฺถิกสฺส
ปธานาย✎ ร่าง
Alaṁ vatidaṁ kulaputtassa padhānatthikassa padhānāya.
สเจ มํ ภควา อนุชาเนยฺย อาคจฺเฉยฺยาหํ อิมํ
อมฺพวนํ ปธานายาติ✎ ร่าง
Sace maṁ bhagavā anujāneyya, āgaccheyyāhaṁ imaṁ ambavanaṁ padhānāyā’ti.
สเจ มํ ภนฺเต ภควา อนุชานาติ
คจฺเฉยฺยาหํ✎ ร่าง
Sace maṁ, bhante, bhagavā anujānāti, gaccheyyāhaṁ taṁ ambavanaṁ padhānāyā”ti.
“If the Buddha allows me, I’ll go back to that mango grove to meditate.”