เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ–เปตวัตถุ–เถรคาถา–เถรีคาถา ข้อ 270

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๗๐] วันและคืนย่อมล่วงไปๆ ชีวิตย่อมดับไป อายุของสัตว์ทั้งหลายย่อมสิ้นไป เหมือนน้ำในแม่น้ำน้อย ฉะนั้น เมื่อเป็นเช่นนั้น คนพาลทำบาปกรรมอยู่ ย่อมไม่รู้สึกตัว ต่อภายหลังเขาจึงได้รับทุกข์อันเผ็ดร้อน เพราะบาปกรรม นั้นมีวิบากเลวทราม.

thag2.13:0.3 #

—

Dutiyavagga

Chapter Two

thag2.13:0.4 #

—

Heraññakānittheragāthā

Heraññakāni

thag2.13:1.1 #

อจฺจยนฺติ อโหรตฺตา✎ ร่าง

“Accayanti ahorattā,

The days and nights rush by,

thag2.13:1.2 #

ชีวิตํ อุปรุชฺฌติ✎ ร่าง

jīvitaṁ uparujjhati;

and then life is cut short.

thag2.13:1.3 #

อายุ ขียติ มจฺจานํ✎ ร่าง

Āyu khīyati maccānaṁ,

The life of mortals wastes away,

thag2.13:1.4 #

กุนฺนทีนํว โอทกํ ฯ✎ ร่าง

kunnadīnaṁva odakaṁ.

like the water in tiny streams.

thag2.13:2.1 #

อถ ปาปานิ กมฺมานิ✎ ร่าง

Atha pāpāni kammāni,

But while doing bad deeds

thag2.13:2.2 #

กรํ พาโล น พุชฺฌติ✎ ร่าง

karaṁ bālo na bujjhati;

the fool doesn’t realize—

thag2.13:2.3 #

ปจฺฉาสฺส กฏุกํ โหติ✎ ร่าง

Pacchāssa kaṭukaṁ hoti,

it’ll be bitter later on;

thag2.13:2.4 #

วิปาโก หิสฺส ปาปโกติ ฯ✎ ร่าง

vipāko hissa pāpako”ti.

for the result will be bad for them.

thag2.13:2.5 #

เหรญฺญกานิ เถโร ฯ✎ ร่าง

… Heraññakānitthero ….

thag2.14:0.1 #

—

Theragāthā 2.14

Verses of the Senior Monks 2.14