เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) ข้อ 1078

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๐๗๘] อาตมภาพถูกไฟคือความโศกแผดเผา มหาบพิตรมาช่วยดับความกระวน กระวายทั้งหมดให้หายได้ เหมือนบุคคลเอาน้ำดับไฟไหม้เปรียงฉะนั้น. มหาบพิตร ได้ถอนลูกศรอันปักแน่น อยู่ในหัวใจของอาตมภาพออกแล้ว เมื่ออาตมภาพถูกความโศกครอบงำ มหาบพิตรก็ได้บรรเทาความโศกถึง บุตรนั้นเสียได้. ดูกรท้าวสักกะ อาตมภาพนั้นเป็นผู้มีลูกศรคือความโศก เศร้าอันมหาบพิตรถอนออกแล้ว หายโศก ใจไม่ขุ่นมัว จะไม่เศร้า โศก จะไม่ร้องไห้ต่อไป เพราะได้ฟังคำของมหาบพิตร.

ja410:7.1 #

อาทิตฺตํ วต มํ สนฺตํ✎ ร่าง

“Ādittaṁ vata maṁ santaṁ,

ja410:7.2 #

ฆตสิตฺตํว ปาวกํ✎ ร่าง

ghatasittaṁva pāvakaṁ;

ja410:7.3 #

วารินา วิย โอสิญฺจิ✎ ร่าง

Vārinā viya osiñcaṁ,

ja410:7.4 #

สพฺพํ นิพฺพาปเย ทรํ ฯ✎ ร่าง

sabbaṁ nibbāpaye daraṁ.

ja410:8.1 #

อพฺพูฬฺหํ ๒- วต เม สลฺลํ✎ ร่าง

Abbahī vata me sallaṁ,

ja410:8.2 #

ยมาสิ หทยสฺสิตํ✎ ร่าง

yamāsi hadayassitaṁ;

ja410:8.3 #

โย เม โสกปเรตสฺส✎ ร่าง

Yo me sokaparetassa,

ja410:8.4 #

ปุตฺตโสกํ อปานุทิ ฯ✎ ร่าง

puttasokaṁ apānudi.

ja410:9.1 #

โสหํ อพฺพูฬฺหสลฺโลสฺมิ✎ ร่าง

Sohaṁ abbūḷhasallosmi,

อ้างอิงPTS 3.391

ja410:9.2 #

วีตโสโก อนาวิโล✎ ร่าง

vītasoko anāvilo;

ja410:9.3 #

น โสจามิ น โรทามิ✎ ร่าง

Na socāmi na rodāmi,

ja410:9.4 #

ตว สุตฺวาน วาสวาติ ฯ✎ ร่าง

tava sutvāna vāsavā”ti.

ja410:10.1 #

โสมทตฺตชาตกํ ปญฺจมํ ฯ✎ ร่าง

Somadattajātakaṁ pañcamaṁ.

ja411:0.1 #

—

Jātaka

ja411:0.2 #

—

Sattakanipāta

ja411:0.3 #

—

Gandhāravagga

ja411:0.4 #

สุสีมชาตกํ✎ ร่าง

6. Susīmajātaka