เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) ข้อ 1491

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๔๙๑] บุรุษผู้เป็นบัณฑิตเช่นนี้ เป็นอำมาตย์ ของพระราชาพระองค์ใด พระ ราชาพระองค์นั้น จะมีความโศกมาแต่ไหน เหมือนฆตบัณฑิต ดับความ โศกของเราในวันนี้. ฆตบัณฑิตได้รดเรา ผู้เร่าร้อนให้สงบระงับ ดับความกระวนกระวายทั้งปวงได้ เหมือนบุคคลดับไฟที่ติดเปรียง ด้วยน้ำ ฉะนั้น. ฆตบัณฑิตได้ถอนลูกศรที่เสียบแทงหทัยของเราออกแล้ว ได้บรรเทาความโศก ถึงบุตรของเราผู้ถูกความเศร้าโศกครอบงำแล้วหนอ. เราเป็นผู้ถอนลูกศรออกได้แล้ว ปราศจากความโศก ไม่ขุ่นมัว จะไม่เศร้าโศก จะไม่ร้องไห้ เพราะได้ฟังคำของเจ้า นะน้องชาย.

ja454:11.1 #

ยสฺส เอตาทิสา อสฺสุ✎ ร่าง

“Yassa etādisā assu,

อ้างอิงPTS 4.87

ja454:11.2 #

อมจฺจา ปุริสปณฺฑิตา✎ ร่าง

amaccā purisapaṇḍitā;

ja454:11.3 #

ยถา นิชฺฌาปเย อชฺช✎ ร่าง

Yathā nijjhāpaye ajja,

ja454:11.4 #

ฆโต ปุริสปณฺฑิโต ฯ✎ ร่าง

ghaṭo purisapaṇḍito.

ja454:12.1 #

อาทิตฺตํ วต มํ สนฺตํ✎ ร่าง

Ādittaṁ vata maṁ santaṁ,

ja454:12.2 #

ฆตสิตฺตํว ปาวกํ✎ ร่าง

ghatasittaṁva pāvakaṁ;

ja454:12.3 #

วารินา วิย โอสิญฺจิ✎ ร่าง

Vārinā viya osiñcaṁ,

ja454:12.4 #

สพฺพํ นิพฺพาปเย ทรํ ฯ✎ ร่าง

sabbaṁ nibbāpaye daraṁ.

ja454:13.1 #

อพฺพุหิ วต เม สลฺลํ✎ ร่าง

Abbahī vata me sallaṁ,

อ้างอิงสยามรัฐ 27.302

ja454:13.2 #

ยมาสิ หทยสฺสิตํ✎ ร่าง

yamāsi hadayassitaṁ;

ja454:13.3 #

โย เม โสกปเรตสฺส✎ ร่าง

Yo me sokaparetassa,

ja454:13.4 #

ปุตฺตโสกํ อปานุทิ ฯ✎ ร่าง

puttasokaṁ apānudi.

ja454:14.1 #

โสหํ อพฺพูฬฺหสลฺโลสฺมิ✎ ร่าง

Sohaṁ abbūḷhasallosmi,

ja454:14.2 #

วีตโสโก อนาวิโล✎ ร่าง

vītasoko anāvilo;

ja454:14.3 #

น โสจามิ น โรทามิ✎ ร่าง

Na socāmi na rodāmi,

ja454:14.4 #

ตว สุตฺวาน มาณว ฯ✎ ร่าง

tava sutvāna māṇava”.