‹ กลับ
อัมพชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 1730 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๖๗๖๕ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๗๓๐] ข้าพระบาทนั้น ครั้นพระองค์ผู้เป็นจอมแห่งประชาชนถามถึงอาจารย์ อันความลบหลู่ครอบงำแล้ว ได้กราบทูลเท็จว่า มนต์เหล่านี้เป็นของ พราหมณ์ ข้าพระบาทจึงเป็นผู้เสื่อมมนต์ เป็นเหมือนคนกำพร้า ร้องไห้ อยู่.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja474:6.1 #
โสหํ ชนินฺเทน ชนมฺหิ ปุฏฺโฐ✎ ร่าง
Sohaṁ janindena janamhi puṭṭho,
ja474:6.2 #
มกฺขาภิภูโต อลิกํ อภาณึ✎ ร่าง
Makkhābhibhūto alikaṁ abhāṇiṁ;
ja474:6.3 #
มนฺตา อิเม พฺราหฺมณสฺสาติ มิจฺฉา✎ ร่าง
‘Mantā ime brāhmaṇassā’ti micchā,
ja474:6.4 #
ปหีนมนฺโต กปโณ รุทามิ ฯ✎ ร่าง
Pahīnamanto kapaṇo rudāmi”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน