‹ กลับ
อรกชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 188 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๑๑๙๕ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๘๘] จิตเกื้อกูลหาประมาณมิได้ เป็นจิตบริบูรณ์อัน ผู้นั้นอบรมดีแล้ว กรรมใด ที่เขาทำแล้วพอประมาณ กรรมนั้น จักไม่เหลืออยู่ในจิตนั้น.
เทียบรายประโยค (9 ประโยค)
ja169:2.1 #
อปฺปมาณํ หิตํ จิตฺตํ✎ ร่าง
Appamāṇaṁ hitaṁ cittaṁ,
ja169:2.2 #
ปริปุณฺณํ สุภาวิตํ✎ ร่าง
paripuṇṇaṁ subhāvitaṁ;
ja169:2.3 #
ยํ ปมาณํ กตํ ๑- กมฺมํ✎ ร่าง
Yaṁ pamāṇakataṁ kammaṁ,
ja169:2.4 #
น ตํ ตตฺราวสิสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง
na taṁ tatrāvasissatī”ti.
ja169:3.1 #
อรกชาตกํ นวมํ ฯ✎ ร่าง
Arakajātakaṁ navamaṁ.
ja170:0.1 #
Jātaka
ja170:0.2 #
Dukanipāta
ja170:0.3 #
Santhavavagga
ja170:0.4 #
กกณฺฏกชาตกํ✎ ร่าง
10. Kakaṇṭakajātaka
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน