‹ กลับ
ภิสชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 1932 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๗๔๒๙ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๙๓๒] ข้าแต่ท่านพราหมณ์ ช้างเชือกใดลักเอาเหง้ามันของท่านไป ขอให้ช้าง เชือกนั้น จงถูกคล้องด้วยบ่วงบาศตั้งร้อย จงถูกนำออกจากป่าอันน่า รื่นรมย์มายังราชธานี จงถูกทิ่มแทงด้วยประตักและสับด้วยขอเถิด.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja488:12.1 #
โส พชฺฌตุ ปาสสเตหิ ฉพฺภิ✎ ร่าง
So bajjhatū pāsasatehi chabbhi,
ja488:12.2 #
รมฺมา วนา นิยฺยตุ ราชธานึ ค✎ ร่าง
Rammā vanā niyyatu rājadhāniṁ;
ja488:12.3 #
ุตฺเตหิ โส หญฺญตุ ปาจเนหิ✎ ร่าง
Tuttehi so haññatu pācanehi,
ja488:12.4 #
ภิสานิ เต พฺราหฺมณ โย อหาสิ ฯ✎ ร่าง
Bhisāni te brāhmaṇa yo ahāsi.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน