‹ กลับ
สุกชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 365 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๒๐๓๒ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๖๕] อนึ่ง ในกาลใด ลูกนกแขกเต้านั้น กลืนกินโภชนะมากเกินไป ในกาล นั้น ก็ได้ชื่อว่า ไม่รู้จักประมาณในการบริโภค จึงได้จมลงในมหาสมุทร นั้นเทียว.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja255:2.1 #
ยโต จ โข โส ๑- พหุตรํ✎ ร่าง
Yato ca kho bahutaraṁ,
ja255:2.2 #
โภชนํ อชฺฌวาหริ✎ ร่าง
bhojanaṁ ajjhavāhari;
ja255:2.3 #
ตโต ตตฺเถว สํสีทิ✎ ร่าง
Tato tattheva saṁsīdi,
ja255:2.4 #
อมตฺตญฺญู หิ โส อหุ ฯ✎ ร่าง
amattaññū hi so ahu.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน