‹ กลับ
คุมพิยชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 780 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๓๖๓๐ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๗๘๐] ส่วนสัตว์เหล่าใดพิจารณารู้ว่า เป็นยาพิษแล้ว ละเว้นเสีย สัตว์เหล่า นั้น เมื่อสัตว์ที่บริโภคยาพิษเข้าไป กระสับกระส่ายอยู่ ถูกฤทธิ์ยาพิษ แผดเผาอยู่ ก็เป็นผู้มีความสุข ดับความทุกข์เสียได้.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja366:3.1 #
เย จ โข ปฏิสงฺขาย✎ ร่าง
Ye ca kho paṭisaṅkhāya,
ja366:3.2 #
วิสนฺติ ๒- ปริวชฺชยุํ✎ ร่าง
visaṁ taṁ parivajjayuṁ;
ja366:3.3 #
เต อาตุเรสุ สุขิตา ท✎ ร่าง
Te āturesu sukhitā,
ja366:3.4 #
ยฺหมาเนสุ นิพฺพุตา ฯ✎ ร่าง
ḍayhamānesu nibbutā.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน