เล่ม ๒๘ — ขุททกนิกาย ชาดก ๒ (จัตตาฬีส–มหานิบาต) ข้อ 1241

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๒๔๑] พระเวสสันดรได้ทรงสดับเสียงกึกก้องแห่งกองพลเหล่านั้น ก็ตกพระทัย กลัวเสด็จขึ้นภูเขา ทรงหวาดกลัวทอดพระเนตรดูกองพลเสนา ตรัสว่า ดูกรมัทรี เชิญมาดูซิ เสียงอันกึกก้องเช่นใดในป่า ม้าอาชาไนยส่งเสียง ร้องกึกก้อง เห็นปลายธงปลิวไสว นายพรานไพรทั้งหลายขึงข่ายล้อม ฝูงเนื้อในป่า ไล่ต้อนให้ตกลงในหลุม แล้วไล่ทิ่มแทงด้วยหอก เลือก เอาแต่ตัวพีๆ ฉันใด เราทั้งสองก็ฉันนั้น เป็นผู้ไม่มีโทษผิด ถูกขับไล่ จากแว่นแคว้นมาอยู่ในป่า ย่อมเป็นผู้ต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของพวก อมิตรเป็นแน่ ดูเอาเถิดซึ่งบุคคลผู้ประหารคนไม่มีกำลัง.

ja547:727.0 #

—

12. Chakhattiyakamma

ja547:727.1 #

เตสํ สุตฺวาน นิคฺโฆสํ✎ ร่าง

Tesaṁ sutvāna nigghosaṁ,

อ้างอิงPTS 6.582

ja547:727.2 #

ภีโต เวสฺสนฺตโร อหุ✎ ร่าง

bhīto vessantaro ahu;

ja547:727.3 #

ปพฺพตํ อภิรูหิตฺวา✎ ร่าง

Pabbataṁ abhiruhitvā,

ja547:727.4 #

ภีโต เสนํ อุทิกฺขติ ฯ✎ ร่าง

bhīto senaṁ udikkhati.

ja547:728.1 #

อิงฺฆ มทฺทิ นิสาเมหิ✎ ร่าง

“Iṅgha maddi nisāmehi,

อ้างอิงสยามรัฐ 28.445

ja547:728.2 #

นิคฺโฆโส ยาทิโส วเน✎ ร่าง

nigghoso yādiso vane;

ja547:728.3 #

อาชานิยา หสิยนฺติ✎ ร่าง

Ājānīyā hasiyanti,

ja547:728.4 #

ธชคฺคาเนว ทิสฺสเร ฯ✎ ร่าง

dhajaggāni ca dissare.

ja547:729.1 #

อิเม นูน อรญฺญมฺหิ✎ ร่าง

Ime nūna araññasmiṁ,

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 69.277

ja547:729.2 #

มิคสงฺฆานิ ลุทฺทกา✎ ร่าง

migasaṅghāni luddakā;

ja547:729.3 #

วาคุราหิ ปริกฺขิปฺป✎ ร่าง

Vāgurāhi parikkhippa,

ja547:729.4 #

โสพฺเภ ๑- ปาเตตฺวา ตาวเท✎ ร่าง

sobbhaṁ pātetvā tāvade;

ja547:729.5 #

วิกฺโกสมานา ติปฺปาหิ✎ ร่าง

Vikkosamānā tibbāhi,

ja547:729.6 #

หนฺติ เนสํ วรํ วรํ ฯ |๑๒๔๑.๔| ต✎ ร่าง

hanti nesaṁ varaṁ varaṁ.

ja547:730.1 #

ถา มยํ อทูสกา✎ ร่าง

Yathā mayaṁ adūsakā,

ja547:730.2 #

อรญฺเญ อวรุทฺธกา✎ ร่าง

araññe avaruddhakā;

ja547:730.3 #

อมิตฺตหตฺถตฺถคตา✎ ร่าง

Amittahatthattaṁ gatā,

ja547:730.4 #

ปสฺส ทุพฺพลฆาตกํ ฯ✎ ร่าง

passa dubbalaghātakaṁ”.