‹ กลับ
วิธุรชาดก
เล่ม ๒๘ — ขุททกนิกาย ชาดก ๒ (จัตตาฬีส–มหานิบาต) · ข้อ 896 · ขุ.ชา.๒. ๒๘/๕๖๒๖ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๘๙๖] ข้าแต่สมเด็จพระบิดา เหตุไรหนอสมเด็จพระบิดาจึงทรง ซบเซา พระพักตร์ของสมเด็จพระบิดา เป็นเหมือน ดอกปทุมที่ถูกขยำด้วยมือ ข้าแต่สมเด็จพระบิดาผู้เป็นใหญ่ เป็นที่เกรงขามของศัตรู เหตุไรหนอสมเด็จพระบิดาจึงทรง เป็นทุกข์พระหฤทัย อย่าทรงเศร้าโศกไปเลย เพคะ ฯ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja546:4.1 #
กินฺนุ ตาต ตุวํ ปชฺฌายสิ✎ ร่าง
“Kiṁ nu tāta tuvaṁ pajjhāyasi,
อ้างอิงPTS 6.264
ja546:4.2 #
ปทุมํ หตฺถคตํว เต มุขํ✎ ร่าง
Padumaṁ hatthagataṁva te mukhaṁ;
ja546:4.3 #
กินฺนุ ทุมฺมนรูโปสิ อิสฺสร✎ ร่าง
Kiṁ nu dummanarūposi issara,
ja546:4.4 #
มา ตฺวํ โสจิ อมิตฺตตาปน ฯ✎ ร่าง
Mā tvaṁ soci amittatāpana”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๘ — ขุททกนิกาย ชาดก ๒ (จัตตาฬีส–มหานิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน