เล่ม ๒๙ — ขุททกนิกาย มหานิทเทส ข้อ 490

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๙๐] คำว่า เมื่ออะไรไม่มี ผัสสะจึงไม่ถูกต้อง ความว่า เมื่ออะไรไม่มี ไม่เป็น ก้าวล่วง ล่วงเลย เป็นไปล่วงแล้ว ผัสสะจึงไม่ถูกต้อง เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า เมื่ออะไรไม่มี ผัสสะจึงไม่ถูกต้อง. เพราะเหตุนั้น พระพุทธนิมิตนั้นจึงตรัสถามว่า ผัสสะในโลกมีอะไรเป็นนิทาน และความยึดถือ มีมาแต่อะไร เมื่อ อะไรไม่มี ความถือว่าของเราจึงไม่มี เมื่ออะไรไม่มี ผัสสะจึงไม่ ถูกต้อง.

mnd11:82.1 #

กิสฺมึ วิภูเต น ผุสนฺติ ผสฺสาติ✎ ร่าง

Kismiṁ vibhūte na phusanti phassāti.

อ้างอิงสยามรัฐ 29.331

mnd11:82.2 #

กิสฺมึ วิภูเต วิภาวิเต อติกฺกนฺเต สมติกฺกนฺเต วีติวตฺเต น ผสฺสา ผุสนฺตีติ✎ ร่าง

Kismiṁ vibhūte vibhavite atikkante samatikkante vītivatte phassā na phusantīti—

mnd11:82.3 #

กิสฺมึ วิภูเต น ผุสนฺติ ผสฺสา ฯ✎ ร่าง

kismiṁ vibhūte na phusanti phassā.

mnd11:83.1 #

เตนาห โส นิมฺมิโต✎ ร่าง

Tenāha so nimmito—

mnd11:84.1 #

ผสฺโส นุ โลกสฺมิ กุโตนิทาโน✎ ร่าง

“Phasso nu lokasmiṁ kutonidāno,

mnd11:84.2 #

ปริคฺคหา วาปิ กุโต ปหูตา✎ ร่าง

Pariggahā cāpi kutopahūtā;

mnd11:84.3 #

กิสฺมึ อสนฺเต น มมตฺตมตฺถิ✎ ร่าง

Kismiṁ asante na mamattamatthi,

mnd11:84.4 #

กิสฺมึ วิภูเต น ผุสนฺติ ผสฺสาติ ฯ✎ ร่าง

Kismiṁ vibhūte na phusanti phassā”ti.