สารบัญ › เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก › ข้อ 107
‹ กลับ
สุญญตวาร
เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก · ข้อ 107 · อภิ.ธ. ๓๔/๑๐๙๓ ↗
‹ ข้อ 106 ข้อ 108 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๐๗] มรรค มีในสมัยนั้น เป็นไฉน? สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ สัมมาวายามะ สัมมาสติ สัมมาสมาธิ นี้ชื่อว่า มรรค มีในสมัยนั้น.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
ds2.1.1:143.1 #
กตโม ตสฺมึ สมเย มคฺโค โหติ✎ ร่าง
Katamo tasmiṁ samaye maggo hoti?
ds2.1.1:143.2 #
สมฺมาทิฏฺฐิ สมฺมาสงฺกปฺโป สมฺมาวายาโม สมฺมาสติ สมฺมาสมาธิ✎ ร่าง
Sammādiṭṭhi, sammāsaṅkappo, sammāvāyāmo, sammāsati, sammāsamādhi—
ds2.1.1:143.3 #
อยํ ตสฺมึ สมเย มคฺโค โหติ ฯ✎ ร่าง
ayaṁ tasmiṁ samaye maggo hoti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน