‹ กลับ
สัจจะ ๔
เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี · ข้อ 196 · อภิ.วิ. ๓๕/๒๘๖๖ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๙๖] ในสัจจะ ๔ นั้น ทุกขสมุทัย เป็นไฉน ตัณหา กิเลสที่เหลือ อกุศลธรรมที่เหลือ กุศลมูล ๓ ที่เป็นอารมณ์ของ อาสวะ กุศลธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะที่เหลือ นี้เรียกว่า ทุกขสมุทัย
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
vb4:79.1 #
ตตฺถ กตโม ทุกฺขสมุทโย✎ ร่าง
Tattha katamo dukkhasamudayo?
vb4:79.2 #
ตณฺหา จ อวเสสา จ กิเลสา อวเสสา จ อกุสลา ธมฺมา ตีณิ จ กุสลมูลานิ สาสวานิ อวเสสา จ สาสวา กุสลา ธมฺมา✎ ร่าง
Taṇhā ca, avasesā ca kilesā, avasesā ca akusalā dhammā, tīṇi ca kusalamūlāni sāsavāni, avasesā ca sāsavā kusalā dhammā—
vb4:79.3 #
อยํ วุจฺจติ ทุกฺขสมุทโย ฯ✎ ร่าง
ayaṁ vuccati “dukkhasamudayo”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน