เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี ข้อ 487

👁 การแสดงผล ▾

แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน

คำแปลไทย (ทั้งข้อ) บาลีอักษรไทย บาลีโรมัน อ้างอิง

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๘๗] บทว่า ปรารภความเพียร มีนิเทสว่า ความเพียร เป็นไฉน การปรารภความเพียรทางใจ ฯลฯ สัมมาวายามะ วิริยสัมโพชฌงค์ อันเป็นองค์แห่งมรรค นับเนื่องในมรรค อันใด นี้เรียกว่า ความเพียร ภิกษุ ย่อมปรารภ ปรารภด้วยดี เสพ เจริญ ทำให้มาก ซึ่งความเพียรนี้ ด้วยเหตุนั้น จึงเรียกว่า ปรารภความเพียร

vb8:24.1 #

วิริยํ อารภตีติ✎ ร่าง

“Vīriyaṁ ārabhatī”ti.

อ้างอิงPTS 212

vb8:24.2 #

ตตฺถ กตมํ วิริยํ✎ ร่าง

Tattha katamaṁ vīriyaṁ?

vb8:24.3 #

โย เจตสิโก วิริยารมฺโภ ฯเปฯ สมฺมาวายาโม วิริยสมฺโพชฺฌงฺโค มคฺคงฺคํ มคฺคปริยาปนฺนํ✎ ร่าง

Yo cetasiko vīriyārambho …pe… sammāvāyāmo vīriyasambojjhaṅgo maggaṅgaṁ maggapariyāpannaṁ—

vb8:24.4 #

อิทํ วุจฺจติ วิริยํ✎ ร่าง

idaṁ vuccati “vīriyaṁ”.

vb8:24.5 #

อิมํ วิริยํ อารภติ สมารภติ อาเสวติ ภาเวติ พหุลีกโรติ✎ ร่าง

Imaṁ vīriyaṁ ārabhati samārabhati āsevati bhāveti bahulīkaroti.

vb8:24.6 #

เตน วุจฺจติ วิริยํ อารภตีติ ฯ✎ ร่าง

Tena vuccati “vīriyaṁ ārabhatī”ti.

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน