เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี ข้อ 833

เนื้อความทั้งข้อ

[๘๓๓] ในญาณวัตถุ หมวดละ ๕ นั้น สัมมาสมาธิมีองค์ ๕ เป็นไฉน ปัญญาที่แผ่ปีติไป ปัญญาที่แผ่สุขไป ปัญญาที่แผ่จิตไป ปัญญาที่แผ่ แสงสว่างไป และปัจจเวกขณนิมิต ปัญญาในฌาน ๒ ชื่อว่า ปัญญาที่แผ่ปีติไป ปัญญาในฌาน ๓ ชื่อ ว่า ปัญญาที่แผ่สุขไป ญาณกำหนดรู้จิตของผู้อื่น ชื่อว่า ปัญญาที่แผ่จิตไป ทิพพจักขุ ชื่อว่า ปัญญาที่แผ่แสงสว่างไป ปัจจเวกขณญาณของโยคาวจรบุคคล ผู้ออกจากสมาธินั้นๆ ชื่อว่า ปัจจเวกขณนิมิต นี้เรียกว่า สัมมาสมาธิมีองค์ ๕

vb16:342.1 #

ตตฺถ กตโม ปญฺจงฺคิโก สมฺมาสมาธิ✎ ร่าง

Tattha katamo pañcaṅgiko sammāsamādhi?

อ้างอิงPTS 334 · สยามรัฐ 35.452 · ฉัฏฐสังคายนา 114.382 · พุทธชยันตี 43.176

vb16:342.2 #

ปีติผรณตา สุขผรณตา เจโตผรณตา อาโลกผรณตา ปจฺจเวกฺขณานิมิตฺตํ ฯ✎ ร่าง

Pītipharaṇatā, sukhapharaṇatā, cetopharaṇatā, ālokapharaṇatā, paccavekkhaṇānimittaṁ.

vb16:342.3 #

ทฺวีสุ ฌาเนสุ ปญฺญา ปีติผรณตา✎ ร่าง

Dvīsu jhānesu paññā pītipharaṇatā.

vb16:342.4 #

ตีสุ ฌาเนสุ ปญฺญา สุขผรณตา✎ ร่าง

Tīsu jhānesu paññā sukhapharaṇatā.

vb16:342.5 #

ปรจิตฺเต ญาณํ เจโตผรณตา✎ ร่าง

Paracitte ñāṇaṁ cetopharaṇatā.

vb16:342.6 #

ทิพฺพจกฺขุ อาโลกผรณตา✎ ร่าง

Dibbacakkhu ālokapharaṇatā.

vb16:342.7 #

ตมฺหา ตมฺหา สมาธิมฺหา วุฏฺฐิตสฺส ปจฺจเวกฺขณาญาณํ ปจฺจเวกฺขณานิมิตฺตํ ฯ✎ ร่าง

Tamhā tamhā samādhimhā vuṭṭhitassa paccavekkhaṇāñāṇaṁ paccavekkhaṇānimittaṁ.

vb16:342.8 #

อยํ วุจฺจติ ปญฺจงฺคิโก สมฺมาสมาธิ ฯ✎ ร่าง

Ayaṁ vuccati “pañcaṅgiko sammāsamādhi”.