เล่ม ๑ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๑ (ปาราชิก–นิสสัคคิยปาจิตตีย์) ข้อ 150

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๕๐] ๑. ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่ง ไปสู่สวนดอกไม้ มีไถยจิตลักดอกไม้ที่เขา เก็บไว้ ได้ราคา ๕ มาสก แล้วได้มีความรังเกียจว่า เราต้องอาบัติปาราชิกแล้ว กระมังหนอ จึง กราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ เธอต้องอาบัติปาราชิกแล้ว. ๒. ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่ง ไปสู่สวนดอกไม้ มีไถยจิตลักเก็บดอกไม้ ได้ราคา ๕ มาสก แล้วได้มีความรังเกียจว่า เราต้องอาบัติปาราชิกแล้วกระมังหนอ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่ พระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ เธอต้องอาบัติปาราชิกแล้ว.

pj2:7.24.1 #

เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ภิกฺขุ ปุปฺผารามํ คนฺตฺวา โอจิตํ ปุปฺผํ ปญฺจมาสคฺฆนกํ เถยฺยจิตฺโต อวหริ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu pupphārāmaṁ gantvā ocitaṁ pupphaṁ pañcamāsagghanakaṁ theyyacitto avahari.

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่ง ไปสู่สวนดอกไม้ มีไถยจิตลักดอกไม้ที่เขาเก็บไว้ ได้ราคา ๕ มาสก🤖 AI จับคู่

อ้างอิงพุทธชยันตี 1.138

pj2:7.24.2 #

ตสฺส กุกฺกุจฺจํ อโหสิ ฯเปฯ✎ ร่าง

Tassa kukkuccaṁ ahosi …pe…

แล้วได้มีความรังเกียจว่า🤖 AI จับคู่

pj2:7.24.3 #

อาปตฺตึ ตฺวํ ภิกฺขุ อาปนฺโน ปาราชิกนฺติ ฯ✎ ร่าง

“āpattiṁ tvaṁ, bhikkhu, āpanno pārājikan”ti.

ดูกรภิกษุ เธอต้องอาบัติปาราชิกแล้ว🤖 AI จับคู่

pj2:7.24.4 #

เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ภิกฺขุ ปุปฺผารามํ คนฺตฺวา ปุปฺผํ โอจินิตฺวา ปญฺจมาสคฺฆนกํ เถยฺยจิตฺโต อวหริ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu pupphārāmaṁ gantvā pupphaṁ ocinitvā pañcamāsagghanakaṁ theyyacitto avahari.

ไปสู่สวนดอกไม้ มีไถยจิตลักเก็บดอกไม้ ได้ราคา🤖 AI จับคู่

อ้างอิงสยามรัฐ 1.115