เล่ม ๑ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๑ (ปาราชิก–นิสสัคคิยปาจิตตีย์) ข้อ 294

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๙๔] ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุเป็นอันมาก จำพรรษาอยู่ในอาวาสแห่งหนึ่งตั้ง กติกากันไว้ว่า ภิกษุใดหลีกไปจากอาวาสนี้ก่อน พวกเราจักแก้ไขภิกษุนั้นว่าเป็นพระอรหันต์ ภิกษุรูปหนึ่งหลีกไปจากอาวาสนั้นก่อน ด้วยตั้งใจว่า ภิกษุทั้งหลายจงเข้าใจเราว่าเป็นพระอรหันต์ แล้วมีความรังเกียจว่า เราต้องอาบัติปาราชิกแล้วกระมังหนอ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มี พระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุ เธอต้องอาบัติปาราชิกแล้ว.

pj4:8.14.1 #

เตน โข ปน สมเยน สมฺพหุลา ภิกฺขู กติกํ กตฺวา อญฺญตรสฺมึ อาวาเส วสฺสํ อุปคจฺฉึสุ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū katikaṁ katvā aññatarasmiṁ āvāse vassaṁ upagacchiṁsu—

อ้างอิงสยามรัฐ 1.210

pj4:8.14.2 #

โย อิมมฺหา อาวาสา ปฐมํ ปกฺกมิสฺสติ ตํ มยํ อรหาติ ชานิสฺสามาติ ฯ✎ ร่าง

“yo imamhā āvāsā paṭhamaṁ pakkamissati taṁ mayaṁ arahāti jānissāmā”ti.

pj4:8.14.3 #

อญฺญตโร ภิกฺขุ✎ ร่าง

Aññataro bhikkhu—

pj4:8.14.4 #

มํ อรหาติ ชานนฺตูติ✎ ร่าง

“maṁ arahāti jānantū”ti,

pj4:8.14.5 #

ตมฺหา อาวาสา ปฐมํ ปกฺกามิ ๑- ฯ✎ ร่าง

tamhā āvāsā paṭhamaṁ pakkāmi.

pj4:8.14.6 #

ตสฺส กุกฺกุจฺจํ อโหสิ กจฺจิ นุ โข อหํ ปาราชิกํ อาปตฺตึ อาปนฺโนติ ฯ ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสิ ฯ✎ ร่าง

Tassa kukkuccaṁ ahosi …pe…

pj4:8.14.7 #

อาปตฺตึ ตฺวํ ภิกฺขุ อาปนฺโน ปาราชิกนฺติ ฯ✎ ร่าง

“āpattiṁ tvaṁ, bhikkhu, āpanno pārājikan”ti.