‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๗ เรื่องมหานามศากยะ[ว่าด้วย ปวารณาด้วยปัจจัย]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 557 · วิ.มหา.๒. ๒/๑๑๖๒๒ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๕๕๗] คำว่า ภิกษุมิใช่ผู้อาพาธ พึงยินดีปวารณาด้วยปัจจัยเพียงสี่เดือน นั้น ความว่าพึงยินดีปวารณาเฉพาะปัจจัยของภิกษุไข้ แม้เขาปวารณาอีกก็พึงยินดีว่า เราจักขอชั่วเวลา ที่ยังอาพาธอยู่ แม้เขาปวารณาเป็นนิตย์ ก็พึงยินดีว่า เราจักขอชั่วเวลาที่ยังอาพาธอยู่.
เทียบรายประโยค (6 ประโยค)
pc47:2.1.1 #
อคิลาเนน ภิกฺขุนา จาตุมาสปจฺจยปวารณา สาทิตพฺพาติ✎ ร่าง
Agilānena bhikkhunā catumāsappaccayapavāraṇā sāditabbāti
pc47:2.1.2 #
คิลานปจฺจยปวารณา สาทิตพฺพา✎ ร่าง
gilānappaccayapavāraṇā sāditabbā.
pc47:2.1.3 #
ปุนปวารณาปิ สาทิตพฺพา✎ ร่าง
Punapavāraṇāpi sāditabbāti
pc47:2.1.4 #
yadā gilāno bhavissāmi tadā viññāpessāmīti.
pc47:2.1.5 #
Niccapavāraṇāpi sāditabbāti
pc47:2.1.6 #
yadā gilāno bhavissāmi tadā viññāpessāmīti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน