‹ กลับ
เรื่องเครื่องประดับต่างชนิด
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 21 · วิ.จุล.๒. ๗/๙๒ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๑] สมัยต่อมา ภิกษุทั้งหลายรังเกียจในการสวดสรภัญญะ จึงกราบ ทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาคทรงอนุญาตว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้สวดเป็น ทำนองสรภัญญะได้ ฯ
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-kd15:3.2.1 #
เตน โข ปน สมเยน ภิกฺขู สรภญฺเญ กุกฺกุจฺจายนฺติ ฯ อถโข เต ภิกฺขู✎ ร่าง
Tena kho pana samayena bhikkhū sarabhaññe kukkuccāyanti.
pli-tv-kd15:3.2.2 #
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd15:3.2.3 #
อนุชานามิ ภิกฺขเว สรภญฺญนฺติ ฯ✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, sarabhaññan”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน