‹ กลับ
พุทธานุญาตด้าย
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 229 · วิ.จุล.๒. ๗/๑๗๗๘ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๒๙] สมัยนั้น วิหารเล็ก ภิกษุทั้งหลายกั้นห้องไว้ตรงกลาง อุปจาร ไม่มี จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรา อนุญาตให้ทำห้องไว้ส่วนข้างหนึ่งในวิหารเล็ก แต่ในวิหารใหญ่ ทำไว้ตรงกลางได้ ฯ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
pli-tv-kd16:3.3.21 #
เตน โข ปน สมเยน ภิกฺขู ขุทฺทเก วิหาเร มชฺเฌ คพฺภํ กโรนฺติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena bhikkhū khuddake vihāre majjhe gabbhaṁ karonti.
pli-tv-kd16:3.3.22 #
อุปจาโร น โหติ ฯ✎ ร่าง
Upacāro na hoti.
pli-tv-kd16:3.3.23 #
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd16:3.3.24 #
อนุชานามิ ภิกฺขเว ขุทฺทเก วิหาเร เอกมนฺตํ คพฺภํ กาตุํ มหลฺลเก มชฺเฌติ ฯ✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, khuddake vihāre ekamantaṁ gabbhaṁ kātuṁ, mahallake majjhe”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน