‹ กลับ
พระอัครสาวกพาภิกษุ ๕๐๐ กลับ
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 396 · วิ.จุล.๒. ๗/๓๘๙๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๙๖] ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาครับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว มีสระใหญ่อยู่ในราวป่า ช้างทั้งหลายอาศัยสระนั้นอยู่ และพวกมันพากันลงสระนั้น เอางวงถอนเหง้าและรากบัวล้างให้สะอาดจนไม่มีตม แล้วเคี้ยวกลืนกินเหง้าและรากบัวนั้น เหง้าและรากบัวนั้น ย่อมบำรุงวรรณะและ กำลังของช้างเหล่านั้น และช้างเหล่านั้นก็ไม่เข้าถึงความตาย หรือความทุกข์ปางตาย มีข้อนั้นเป็นเหตุ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ส่วนลูกช้างตัวเล็กๆ เอาอย่างช้างใหญ่เหล่านั้น และพากันลงสระนั้น เอางวงถอนเหง้าและรากบัวแล้วไม่ล้างให้สะอาดเคี้ยวกลืน กินทั้งที่มีตม เหง้าและรากบัวนั้น ย่อมไม่บำรุงวรรณะและกำลังของลูกช้างเหล่านั้น และพวกมันย่อมเข้าถึงความตาย หรือความทุกข์ปางตาย มีข้อนั้นเป็นเหตุ ดูกรภิกษุทั้งหลาย เทวทัตเลียนแบบเราจักตายอย่างคนกำพร้า อย่างนั้น เหมือนกัน ฯ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสประพันธคาถา ว่าดังนี้:-
เทียบรายประโยค (11 ประโยค)
pli-tv-kd17:4.5.1 #
อถโข ภควา ภิกฺขู อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi—
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 90.341 · พุทธชยันตี 5.312
pli-tv-kd17:4.5.2 #
ภูตปุพฺพํ ภิกฺขเว อรญฺญายตเน มหาสรสี✎ ร่าง
“bhūtapubbaṁ, bhikkhave, araññāyatane mahāsarasī.
pli-tv-kd17:4.5.3 #
ตํ นาคา อุปนิสฺสาย วิหรึสุ ฯ✎ ร่าง
Taṁ nāgā upanissāya vihariṁsu.
pli-tv-kd17:4.5.4 #
เต จ ๑- ตํ สรสึ โอคาเหตฺวา โสณฺฑาย ภึสมุฬาลํ ๒- อพฺพูหิตฺวา ๓- สุวิกฺขาลิตํ วิกฺขาเลตฺวา อกทฺทมํ สงฺขาทิตฺวา อชฺโฌหรนฺติ ฯ✎ ร่าง
Te taṁ sarasiṁ ogāhetvā, soṇḍāya bhisamuḷālaṁ abbuhitvā, suvikkhālitaṁ vikkhāletvā, akaddamaṁ saṅkhāditvā ajjhoharanti.
pli-tv-kd17:4.5.5 #
เตสํ ตํ วณฺณาย เจว โหติ พลาย จ ฯ✎ ร่าง
Tesaṁ taṁ vaṇṇāya ceva hoti, balāya ca.
pli-tv-kd17:4.5.6 #
น จ ตโตนิทานํ มรณํ วา นิคจฺฉนฺติ มรณมตฺตํ วา ทุกฺขํ ฯ✎ ร่าง
Na ca tatonidānaṁ maraṇaṁ vā nigacchanti, maraṇamattaṁ vā dukkhaṁ.
pli-tv-kd17:4.5.7 #
เตสํเยว โข ปน ภิกฺขเว มหานาคานํ อนุสิกฺขมานา ตรุณา นาคา ๔- ภิงฺกจฺฉาปา✎ ร่าง
Tesaṁyeva kho pana, bhikkhave, mahānāgānaṁ anusikkhamānā taruṇā bhiṅkacchāpā.
pli-tv-kd17:4.5.8 #
เต ตํ สรสึ โอคาเหตฺวา โสณฺฑาย ภึสมุฬาลํ อพฺพูหิตฺวา น สุวิกฺขาลิตํ วิกฺขาเลตฺวา สกทฺทมํ สงฺขาทิตฺวา อชฺโฌหรนฺติ ฯ✎ ร่าง
Te taṁ sarasiṁ ogāhetvā, soṇḍāya bhisamuḷālaṁ abbuhitvā, na suvikkhālitaṁ vikkhāletvā, sakaddamaṁ saṅkhāditvā, ajjhoharanti.
pli-tv-kd17:4.5.9 #
เตสํ ตํ เนว วณฺณาย โหติ น พลาย ฯ✎ ร่าง
Tesaṁ taṁ neva vaṇṇāya hoti, na balāya.
pli-tv-kd17:4.5.10 #
ตโตนิทานํ จ มรณํ วา นิคจฺฉนฺติ มรณมตฺตํ วา ทุกฺขํ✎ ร่าง
Tatonidānañca maraṇaṁ vā nigacchanti, maraṇamattaṁ vā dukkhaṁ.
pli-tv-kd17:4.5.11 #
เอวเมว โข ภิกฺขเว เทวทตฺโต มมานุกุพฺพํ กปโณ มริสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง
Evameva kho, bhikkhave, devadatto mamānukrubbaṁ kapaṇo marissatīti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน