เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ ข้อ 96

เนื้อความทั้งข้อ

[๙๖] สมัยต่อมา ภิกษุทั้งหลายตักน้ำในที่แจ้ง ลำบาก ด้วยหนาวบ้าง ร้อนบ้าง จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตศาลาสำหรับบ่อน้ำ ผงหญ้าที่ศาลาบ่อน้ำหล่นเกลื่อน ... ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้รื้อลงฉาบด้วยดินทั้งข้างบนข้างล่าง ทำให้มีสีขาว สีดำ สีเหลือง จำหลักเป็นพวงดอกไม้ เครือไม้ ฟันมังกร ดอกจอกห้ากลีบ ราวจีวร สายระเดียงจีวร ฯ

pli-tv-kd15:16.2.25 #

เตน โข ปน สมเยน ภิกฺขู อชฺโฌกาเส อุทกํ วาเหนฺตา สีเตนปิ อุเณฺหนปิ กิลมนฺติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena bhikkhū ajjhokāse udakaṁ vāhentā sītenapi uṇhenapi kilamanti.

อ้างอิงสยามรัฐ 7.37

pli-tv-kd15:16.2.26 #

ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

pli-tv-kd15:16.2.27 #

อนุชานามิ ภิกฺขเว อุทปานสาลนฺติ ฯ✎ ร่าง

“Anujānāmi, bhikkhave, udapānasālan”ti.

pli-tv-kd15:16.2.28 #

อุทปานสาลาย ติณจุณฺณํ ปริปตติ ฯเปฯ✎ ร่าง

Udapānasālāya tiṇacuṇṇaṁ paripatati …pe…

pli-tv-kd15:16.2.29 #

อนุชานามิ ภิกฺขเว โอคุมฺเพตฺวา อุลฺลิตฺตาวลิตฺตํ กาตุํ✎ ร่าง

“anujānāmi, bhikkhave, ogumphetvā ullittāvalittaṁ kātuṁ—

pli-tv-kd15:16.2.30 #

เสตวณฺณํ กาฬวณฺณํ เครุกปริกมฺมํ มาลากมฺมํ ลตากมฺมํ มกรทนฺตกํ ปญฺจปฏฺฐิกํ จีวรวํสํ จีวรรชฺชุนฺติ ฯ✎ ร่าง

setavaṇṇaṁ kāḷavaṇṇaṁ gerukaparikammaṁ mālākammaṁ latākammaṁ makaradantakaṁ pañcapaṭikaṁ cīvaravaṁsaṁ cīvararajjun”ti.