ตโย โขเม โลหิจฺจ สตฺถาโร เย โลเก โจทนารหา✎ ร่าง
Tayo khome, lohicca, satthāro, ye loke codanārahā;
ดูกรโลหิจจะ ศาสดา ๓ จำพวกนี้ ควรท้วงในโลก และทั้งการท้วงของผู้ที่
ท้วงศาสดาเห็นปานนี้ ก็จริงแท้ เป็นธรรม ไม่มีโทษ ศาสดา ๓ จำพวกนั้นเป็นไฉน? ดูกร
โลหิจจะ ศาสดาบางคนในโลกนี้ออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิต เพื่อประโยชน์ใด ประโยชน์
ที่เป็นของสมณะนั้น เขาไม่ได้บรรลุแล้ว เขาไม่ได้บรรลุประโยชน์ที่เป็นของสมณะนั้น. แต่🤖 AI จับคู่
Lohicca, there are three kinds of teachers in the world who deserve to be reprimanded.
อ้างอิงสยามรัฐ 9.291 · ฉัฏฐสังคายนา 1.210
โย
จ ปเนวรูเป สตฺถาโร โจเทติ สา โจทนา ภูตา ตจฺฉา ธมฺมิกา
อนวชฺชา✎ ร่าง
yo ca panevarūpe satthāro codeti, sā codanā bhūtā tacchā dhammikā anavajjā.
When someone reprimands such teachers, the reprimand is true, correct, legitimate, and blameless.
กตเม ตโย✎ ร่าง
Katame tayo?
What three?
อิธ โลหิจฺจ เอกจฺโจ สตฺถา ยสฺสตฺถาย
อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชิโต โหติ สฺวาสฺส สามญฺญตฺโถ
อนนุปฺปตฺโต โหติ ฯ✎ ร่าง
Idha, lohicca, ekacco satthā yassatthāya agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti, svāssa sāmaññattho ananuppatto hoti.
Firstly, take a teacher who has not reached the goal of the ascetic life for which they went forth from the lay life to homelessness.
โส ตํ สามญฺญตฺถํ อนนุปาปุณิตฺวา สาวกานํ
ธมฺมํ เทเสติ✎ ร่าง
So taṁ sāmaññatthaṁ ananupāpuṇitvā sāvakānaṁ dhammaṁ deseti:
They teach their disciples:
อิทํ โว หิตาย อิทํ โว สุขายาติ ฯ✎ ร่าง
‘idaṁ vo hitāya idaṁ vo sukhāyā’ti.
‘This is for your welfare. This is for your happiness.’
ตสฺส สาวกา น
สุสฺสนฺติ น โสตํ โอทหนฺติ น อญฺญาจิตฺตํ อุปฏฺฐเปนฺติ โวกฺกมฺม
จ สตฺถุ สาสนา วตฺตนฺติ ฯ✎ ร่าง
Tassa sāvakā na sussūsanti, na sotaṁ odahanti, na aññā cittaṁ upaṭṭhapenti, vokkamma ca satthusāsanā vattanti.
But their disciples don’t want to listen. They don’t actively listen or try to understand. They proceed having turned away from the teacher’s instruction.
โส เอวมสฺส โจเทตพฺโพ✎ ร่าง
So evamassa codetabbo:
That teacher deserves to be reprimanded:
อายสฺมา
โข ยสฺสตฺถาย อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชิโต โส เต สามญฺญตฺโถ
อนนุปฺปตฺโต ตํ ตฺวํ สามญฺญตฺถํ อนนุปาปุณิตฺวา สาวกานํ ธมฺมํ
เทเสสิ✎ ร่าง
‘āyasmā kho yassatthāya agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, so te sāmaññattho ananuppatto, taṁ tvaṁ sāmaññatthaṁ ananupāpuṇitvā sāvakānaṁ dhammaṁ desesi:
‘Venerable, you haven’t reached the goal of the ascetic life; and when you teach disciples
อิทํ โว หิตาย อิทํ โว สุขายาติ ฯ✎ ร่าง
“idaṁ vo hitāya idaṁ vo sukhāyā”ti.
ตสฺส เต สาวกา น
สุสฺสนฺติ น โสตํ โอทหนฺติ น อญฺญาจิตฺตํ อุปฏฺฐเปนฺติ โวกฺกมฺม
จ สตฺถุ สาสนา วตฺตนฺติ✎ ร่าง
Tassa te sāvakā na sussūsanti, na sotaṁ odahanti, na aññā cittaṁ upaṭṭhapenti, vokkamma ca satthusāsanā vattanti.
they proceed having turned away from the teacher’s instruction.
เสยฺยถาปิ นาม โอสกฺกนฺติยา วา
อุสกฺเกยฺย ปรมฺมุขึ วา อาลิงฺเคยฺย✎ ร่าง
Seyyathāpi nāma osakkantiyā vā ussakkeyya, parammukhiṁ vā āliṅgeyya;
It’s like a man who makes advances on a woman though she pulls away, or embraces her though she turns her back.
เอวํ สมฺปทมิทํ ปาปกํ
โลภธมฺมํ วทามิ✎ ร่าง
evaṁ sampadamidaṁ pāpakaṁ lobhadhammaṁ vadāmi—
That’s the consequence of such a wicked, greedy deed, I say. For what can one do for another?’
กิญฺหิ ปโร ปรสฺส กริสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง
kiñhi paro parassa karissatī’ti.
อยํ โข โลหิจฺจ
ปฐโม สตฺถา โย โลเก โจทนารโห✎ ร่าง
Ayaṁ kho, lohicca, paṭhamo satthā, yo loke codanāraho;
This is the first kind of teacher who deserves to be reprimanded.
โย จ ปเนวรูปํ สตฺถารํ
โจเทติ สา โจทนา ภูตา ตจฺฉา ธมฺมิกา อนวชฺชา ฯ✎ ร่าง
yo ca panevarūpaṁ satthāraṁ codeti, sā codanā bhūtā tacchā dhammikā anavajjā.