อสฺโสสิ โข ภควา ทิพฺพาย โสตธาตุยา วิสุทฺธาย
อติกฺกนฺตมานุสกาย ภารทฺวาชโคตฺตสฺส พฺราหฺมณสฺส มาคณฺฑิเยน
ปริพฺพาชเกน สทฺธึ อิมํ กถาสลฺลาปํ ฯ✎ ร่าง
Assosi kho bhagavā dibbāya sotadhātuyā visuddhāya atikkantamānusikāya bhāradvājagottassa brāhmaṇassa māgaṇḍiyena paribbājakena saddhiṁ imaṁ kathāsallāpaṁ.
With clairaudience that is purified and superhuman, the Buddha heard this discussion between the brahmin of the Bhāradvāja clan and the wanderer Māgaṇḍiya.
อ้างอิงPTS 1.503 · สยามรัฐ 13.272 · ฉัฏฐสังคายนา 13.181 · พุทธชยันตี 11.290
อถ โข ภควา สายณฺหสมยํ
ปฏิสลฺลานา วุฏฺฐิโต เยน ภารทฺวาชโคตฺตสฺส พฺราหฺมณสฺส อคฺยาคารํ
เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา นิสีทิ ปญฺญตฺเต ติณสนฺถรเก ฯ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā sāyanhasamayaṁ paṭisallānā vuṭṭhito yena bhāradvājagottassa brāhmaṇassa agyāgāraṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā nisīdi bhagavā paññatte tiṇasanthārake.
Coming out of retreat, he went to the brahmin’s fire chamber and sat on the grass mat.
อถ โข ภารทฺวาชโคตฺโต พฺราหฺมโณ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ
อุปสงฺกมิตฺวา ภควตา สทฺธึ สมฺโมทิ✎ ร่าง
Atha kho bhāradvājagotto brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi.
Then the brahmin of the Bhāradvāja clan went to the Buddha and exchanged greetings with him.
สมฺโมทนียํ กถํ สาราณียํ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ทุทฺทิฏฺฐํ ... อทฺทสามาติ อาเมณฺฑิตานิ ฯ ๒ สี. ม. ยุ. ภูนหุโน ฯ@๓ สี. ม. ยุ. ภูนหุ ฯ ๔ ม. อาโรเจยฺยามิ ฯ ๕ ม. ตํ ฯ ๖ ม. ว ฯ
วีติสาเรตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข ภารทฺวาชโคตฺตํ
พฺราหฺมณํ ภควา เอตทโวจ✎ ร่าง
Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho bhāradvājagottaṁ brāhmaṇaṁ bhagavā etadavoca:
When the greetings and polite conversation were over, he sat down to one side. The Buddha said to him,
อหุ ปน เต ภารทฺวาช มาคณฺฑิเยน
ปริพฺพาชเกน สทฺธึ อิมํเยว ติณสนฺถรกํ อารพฺภ โกจิเทว
กถาสลฺลาโปติ ฯ✎ ร่าง
“ahu pana te, bhāradvāja, māgaṇḍiyena paribbājakena saddhiṁ imaṁyeva tiṇasanthārakaṁ ārabbha kocideva kathāsallāpo”ti?
“Bhāradvāja, did you have a discussion with the wanderer Māgaṇḍiya about this grass mat?”
เอวํ วุตฺเต ภารทฺวาชโคตฺโต พฺราหฺมโณ
สํวิคฺโค โลมหฏฺฐชาโต ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Evaṁ vutte, bhāradvājagotto brāhmaṇo saṁviggo lomahaṭṭhajāto bhagavantaṁ etadavoca:
When he said this, the brahmin, shocked and awestruck, said to the Buddha,
เอตเทว โข ปน มยํ
โภโต โคตมสฺส อาโรเจตุกามา✎ ร่าง
“etadeva kho pana mayaṁ bhoto gotamassa ārocetukāmā.
“I wanted to mention this very thing to the worthy Gotama,
อถ จ ปน ภวํ โคตโม อนกฺขาตํเยว
อกฺขาสีติ ๑- ฯ✎ ร่าง
Atha ca pana bhavaṁ gotamo anakkhātaṁyeva akkhāsī”ti.
but you brought it up before I had a chance.”
อยญฺจ หิทํ ๒- ภควโต ภารทฺวาชโคตฺเตน
พฺราหฺมเณน สทฺธึ อนฺตรากถา วิปฺปกตา โหติ ฯ✎ ร่าง
Ayañca hi bhagavato bhāradvājagottena brāhmaṇena saddhiṁ antarākathā vippakatā hoti.
But this conversation between the Buddha and the brahmin was left unfinished.
อถ โข
มาคณฺฑิโย ปริพฺพาชโก ชงฺฆาวิหารํ อนุจงฺกมมาโน อนุวิจรมาโน
เยน ภารทฺวาชโคตฺตสฺส พฺราหฺมณสฺส อคฺยาคารํ เยน ภควา
เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควตา สทฺธึ สมฺโมทิ✎ ร่าง
Atha kho māgaṇḍiyo paribbājako jaṅghāvihāraṁ anucaṅkamamāno anuvicaramāno yena bhāradvājagottassa brāhmaṇassa agyāgāraṁ yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi.
Then as the wanderer Māgaṇḍiya was going for a walk he approached that fire chamber. He went up to the Buddha, and exchanged greetings with him.
สมฺโมทนียํ
กถํ สาราณียํ วีติสาเรตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ✎ ร่าง
Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho māgaṇḍiyaṁ paribbājakaṁ bhagavā etadavoca:
When the greetings and polite conversation were over, he sat down to one side, and the Buddha said to him: