อตฺถิ มหาราช เวภฬิคํ นาม นิคโม ตตฺถ ฆฏิกาโร
นาม กุมฺภกาโร✎ ร่าง
Tattha ghaṭikāro nāma kumbhakāro;
where there is a potter named Ghaṭīkāra.
โส เม อุปฏฺฐาโก อคฺคุปฏฺฐาโก✎ ร่าง
so me upaṭṭhāko aggupaṭṭhāko.
He is my chief supporter.
ตุยฺหํ โข
ปน มหาราช น เม กสฺสโป ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ
อธิวาเสสิ ๒- พาราณสิยํ วสฺสาวาสนฺติ อตฺเถว ๓- อญฺญถตฺตํ
อตฺถิ โทมนสฺสํ✎ ร่าง
Tuyhaṁ kho pana, mahārāja, na me kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho adhivāseti bārāṇasiyaṁ vassāvāsanti attheva aññathattaṁ, atthi domanassaṁ.
Now, great king, when you thought, “The Buddha does not accept my invitation to reside for the rains in Varanasi,” you became sad and upset.
ตยิทํ ฆฏิกาเร กุมฺภกาเร นตฺถิ น จ ภวิสฺสติ✎ ร่าง
Tayidaṁ ghaṭikārassa kumbhakārassa natthi ca na ca bhavissati.
But Ghaṭīkāra doesn’t get upset, nor will he.
ฆฏิกาโร โข มหาราช กุมฺภกาโร พุทฺธํ สรณํ คโต ธมฺมํ
@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. เอตฺถนฺตเร ภนฺเตติ ทิสฺสติ ฯ ๒ ยุ. อธิวาเสติ ฯ ๓ ยุ. อตฺถิ ฯ
สรณํ คโต สงฺฆํ สรณํ คโต✎ ร่าง
Ghaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro buddhaṁ saraṇaṁ gato, dhammaṁ saraṇaṁ gato, saṅghaṁ saraṇaṁ gato.
Ghaṭīkāra has gone for refuge to the Buddha, the teaching, and the Saṅgha.
ฆฏิกาโร โข มหาราช กุมฺภกาโร ปาณาติปาตา
ปฏิวิรโต อทินฺนาทานา ปฏิวิรโต กาเมสุมิจฺฉาจารา ปฏิวิรโต
มุสาวาทา ปฏิวิรโต สุราเมรยมชฺชปมาทฏฺฐานา ปฏิวิรโต✎ ร่าง
Ghaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro pāṇātipātā paṭivirato, adinnādānā paṭivirato, kāmesumicchācārā paṭivirato, musāvādā paṭivirato, surāmerayamajjapamādaṭṭhānā paṭivirato.
He doesn’t kill living creatures, steal, commit sexual misconduct, lie, or consume intoxicants of beer, wine, and liquor.
ฆฏิกาโร โข มหาราช กุมฺภกาโร พุทฺเธ อเวจฺจปฺปสาเทน
สมนฺนาคโต ธมฺเม อเวจฺจปฺปสาเทน สมนฺนาคโต สงฺเฆ
อเวจฺจปฺปสาเทน สมนฺนาคโต อริยกนฺเตหิ สีเลหิ สมนฺนาคโต✎ ร่าง
Ghaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro buddhe aveccappasādena samannāgato, dhamme aveccappasādena samannāgato, saṅghe aveccappasādena samannāgato, ariyakantehi sīlehi samannāgato.
He has experiential confidence in the Buddha, the teaching, and the Saṅgha, and possesses the ethics loved by the noble ones.
ฆฏิกาโร โข มหาราช กุมฺภกาโร ทุกฺเข นิกฺกงฺโข ทุกฺขสมุทเย
นิกฺกงฺโข ทุกฺขนิโรเธ นิกฺกงฺโข ทุกฺขนิโรธคามินิยา ปฏิปทาย
นิกฺกงฺโข✎ ร่าง
Ghaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro dukkhe nikkaṅkho, dukkhasamudaye nikkaṅkho, dukkhanirodhe nikkaṅkho, dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāya nikkaṅkho.
He is free of doubt regarding suffering, its origin, its cessation, and the practice that leads to its cessation.
ฆฏิกาโร โข มหาราช กุมฺภกาโร เอกภตฺติโก
พฺรหฺมจารี สีลวา กลฺยาณธมฺโม✎ ร่าง
Ghaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro ekabhattiko brahmacārī sīlavā kalyāṇadhammo.
He eats in one part of the day; he’s chaste, ethical, and of good character.
ฆฏิกาโร โข มหาราช
กุมฺภกาโร นิกฺขิตฺตมณิสุวณฺโณ อเปตชาตรูปรชโต✎ ร่าง
Ghaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro nikkhittamaṇisuvaṇṇo apetajātarūparajato.
He has set aside gems and gold, and quit using gold and currency.
ฆฏิกาโร
โข มหาราช กุมฺภกาโร น มุสเลน น สหตฺถา ปฐวิญฺจ ๑- ขนติ✎ ร่าง
Ghaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro pannamusalo na sahatthā pathaviṁ khaṇati.
He has put down the shovel and doesn’t dig the earth with his own hands.
ยํ โหติ กูลปลุคฺคํ ๒- วา มูสิกุกฺกุโร วา ตํ กาเชน ๓- อาหริตฺวา
ภาชนํ กริตฺวา เอวมาห✎ ร่าง
Yaṁ hoti kūlapaluggaṁ vā mūsikukkaro vā taṁ kājena āharitvā bhājanaṁ karitvā evamāha:
He takes what has crumbled off by a riverbank or been dug up by mice, and brings it back in a carrier. When he has made a pot, he says,
เอตฺถ โย อิจฺฉติ ตณฺฑุลปติภสฺตานิ
วา มุคฺคปติภสฺตานิ ๔- วา กาฬายปติภสฺตานิ ๔- วา นิกฺขิปิตฺวา
ยํ อิจฺฉติ ตํ หรตูติ✎ ร่าง
“ettha yo icchati taṇḍulapaṭibhastāni vā muggapaṭibhastāni vā kaḷāyapaṭibhastāni vā nikkhipitvā yaṁ icchati taṁ haratū”ti.
“Anyone may leave bagged sesame, mung beans, or chickpeas here and take what they wish.”
ฆฏิกาโร โข มหาราช กุมฺภกาโร อนฺเธ
ชิณฺเณ มาตาปิตโร โปเสติ✎ ร่าง
Ghaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro andhe jiṇṇe mātāpitaro poseti.
He provided for his blind old parents.
ฆฏิกาโร โข มหาราช กุมฺภกาโร
ปญฺจนฺนํ โอรมฺภาคิยานํ สญฺโญชนานํ ปริกฺขยา โอปปาติโก
ตตฺถปรินิพฺพายี อนาวตฺติธมฺโม ตสฺมา โลกา ฯ✎ ร่าง
Ghaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā opapātiko tattha parinibbāyī anāvattidhammo tasmā lokā.
And since he has ended the five lower fetters, Ghaṭīkāra will be reborn spontaneously and will become extinguished there, not liable to return from that world.