เอกมิทาหํ มหาราช สมยํ เวภฬิเค นาม นิคเม
วิหรามิ ฯ✎ ร่าง
Ekamidāhaṁ, mahārāja, samayaṁ vegaḷiṅge nāma gāmanigame viharāmi.
This one time, great king, I was staying near the market town of Vebhaliṅga.
อ้างอิงสยามรัฐ 13.384 · ฉัฏฐสังคายนา 13.253
อถ ขฺวาหํ มหาราช ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา
ปตฺตจีวรมาทาย เยน ฆฏิการสฺส กุมฺภการสฺส มาตาปิตโร
เตนุปสงฺกมึ อุปสงฺกมิตฺวา ฆฏิการสฺส กุมฺภการสฺส มาตาปิตโร
เอตทโวจํ✎ ร่าง
Atha khvāhaṁ, mahārāja, pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro tenupasaṅkamiṁ; upasaṅkamitvā ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro etadavocaṁ:
Then I robed up in the morning and, taking my bowl and robe, went to the home of Ghaṭīkāra’s parents, where I said to them,
หนฺท โก นุ โข อยํ ภคโว ๑- คโตติ ฯ✎ ร่าง
“handa ko nu kho ayaṁ bhaggavo gato”ti?
“Excuse me, where has Bhaggava gone?”
นิกฺขนฺโต
โข เต ภนฺเต อุปฏฺฐาโก อโต กุมฺภิยา โอทนํ คเหตฺวา
ปริโยคา สูปํ คเหตฺวา ปริภุญฺชาติ ฯ✎ ร่าง
“Nikkhanto kho te, bhante, upaṭṭhāko antokumbhiyā odanaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjā”ti.
“Your supporter has gone out, sir. But take rice from the pot and sauce from the pan and eat.”
อถ ขฺวาหํ มหาราช
กุมฺภิยา โอทนํ คเหตฺวา ปริโยคา สูปํ คเหตฺวา ปริภุญฺชิตฺวา
อุฏฺฐายาสนา ปกฺกามึ ฯ✎ ร่าง
Atha khvāhaṁ, mahārāja, kumbhiyā odanaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkamiṁ.
So that’s what I did. And after eating I rose from my seat and left.
อถ โข มหาราช ฆฏิกาโร กุมฺภกาโร
เยน มาตาปิตโร เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา มาตาปิตโร
เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho, mahārāja, ghaṭikāro kumbhakāro yena mātāpitaro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā mātāpitaro etadavoca:
Then Ghaṭīkāra went up to his parents and said,
โก กุมฺภิยา โอทนํ คเหตฺวา ปริโยคา สูปํ คเหตฺวา
ปริภุญฺชิตฺวา อุฏฺฐายาสนา ปกฺกนฺโตติ ฯ✎ ร่าง
“ko kumbhiyā odanaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkanto”ti?
“Who took rice from the pot and sauce from the pan, ate it, and left?”
กสฺสโป ตาต ภควา
อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ กุมฺภิยา โอทนํ คเหตฺวา ปริโยคา สูปํ
คเหตฺวา ปริภุญฺชิตฺวา อุฏฺฐายาสนา ปกฺกนฺโตติ ฯ✎ ร่าง
“Kassapo, tāta, bhagavā arahaṁ sammāsambuddho kumbhiyā odanaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkanto”ti?
“It was the Buddha Kassapa, my dear.”
อถ โข
มหาราช ฆฏิการสฺส กุมฺภการสฺส เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho, mahārāja, ghaṭikārassa kumbhakārassa etadahosi:
Then Ghaṭīkāra thought,
ลาภา วต เม
สุลทฺธํ วต เม✎ ร่าง
“lābhā vata me, suladdhaṁ vata me,
“I’m so fortunate, so very fortunate,
ยสฺส เม กสฺสโป ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ
เอวํ อภิวิสฺสฏฺโฐติ ฯ✎ ร่าง
yassa me kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho evaṁ abhivissattho”ti.
in that the Buddha Kassapa trusts me so much!”
อถ โข มหาราช ฆฏิการํ กุมฺภการํ
อฑฺฒมาสํ ปีติสุขํ น วิชหิ สตฺตาหํ มาตาปิตูนํ ฯ✎ ร่าง
Atha kho, mahārāja, ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ aḍḍhamāsaṁ pītisukhaṁ na vijahati, sattāhaṁ mātāpitūnaṁ.
Then joy and happiness did not leave him for a fortnight, or his parents for a week.