เอกมิทาหํ มหาราช สมยํ ตตฺเถว เวภฬิเค นาม
นิคเม วิหรามิ ฯ✎ ร่าง
Ekamidāhaṁ, mahārāja, samayaṁ tattheva vegaḷiṅge nāma gāmanigame viharāmi.
Another time, great king, I was staying near that same market town of Vebhaliṅga.
อ้างอิงPTS 2.53 · สยามรัฐ 13.385 · พุทธชยันตี 11.416
อถ ขวาหํ มหาราช ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา
@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ภคฺคโว ฯ
ปตฺตจีวรมาทาย เยน ฆฏิการสฺส กุมฺภการสฺส มาตาปิตโร
เตนุปสงฺกมึ อุปสงฺกมิตฺวา ฆฏิการสฺส กุมฺภการสฺส มาตาปิตโร
เอตทโวจํ✎ ร่าง
Atha khvāhaṁ, mahārāja, pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro tenupasaṅkamiṁ; upasaṅkamitvā ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro etadavocaṁ:
Then I robed up in the morning and, taking my bowl and robe, went to the home of Ghaṭīkāra’s parents, where I said to them,
หนฺท โก นุ โข อยํ ภคโว ๑- คโตติ ฯ✎ ร่าง
“handa ko nu kho ayaṁ bhaggavo gato”ti?
“Excuse me, where has Bhaggava gone?”
นิกฺขนฺโต
โข เต ภนฺเต อุปฏฺฐาโก อโต กโฬปิยา กุมฺมาสํ คเหตฺวา
ปริโยคา สูปํ คเหตฺวา ปริภุญฺชาติ ฯ✎ ร่าง
“Nikkhanto kho te, bhante, upaṭṭhāko anto kaḷopiyā kummāsaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjā”ti.
“Your supporter has gone out, sir. But take porridge from the pot and sauce from the pan and eat.”
อถ ขฺวาหํ มหาราช
กโฬปิยา กุมฺมาสํ คเหตฺวา ปริโยคา สูปํ คเหตฺวา ปริภุญฺชิตฺวา
อุฏฺฐายาสนา ปกฺกามึ ฯ✎ ร่าง
Atha khvāhaṁ, mahārāja, kaḷopiyā kummāsaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkamiṁ.
So that’s what I did. And after eating I rose from my seat and left.
อถ โข มหาราช ฆฏิกาโร กุมฺภกาโร
เยน มาตาปิตโร เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา มาตาปิตโร
เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho, mahārāja, ghaṭikāro kumbhakāro yena mātāpitaro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā mātāpitaro etadavoca:
Then Ghaṭīkāra went up to his parents and said,
โก กโฬปิยา กุมฺมาสํ คเหตฺวา ปริโยคา สูปํ คเหตฺวา
ปริภุญฺชิตฺวา อุฏฺฐายาสนา ปกฺกนฺโตติ ฯ✎ ร่าง
“ko kaḷopiyā kummāsaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkanto”ti?
“Who took porridge from the pot and sauce from the pan, ate it, and left?”
กสฺสโป ตาต ภควา
อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ กโฬปิยา กุมฺมาสํ คเหตฺวา ปริโยคา สูปํ
คเหตฺวา ปริภุญฺชิตฺวา อุฏฺฐายาสนา ปกฺกนฺโตติ ฯ✎ ร่าง
“Kassapo, tāta, bhagavā arahaṁ sammāsambuddho kaḷopiyā kummāsaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkanto”ti.
“It was the Buddha Kassapa, my dear.”
อถ โข
มหาราช ฆฏิการสฺส กุมฺภการสฺส เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho, mahārāja, ghaṭikārassa kumbhakārassa etadahosi:
Then Ghaṭīkāra thought,
ลาภา วต เม
สุลทฺธํ วต เม✎ ร่าง
“lābhā vata me, suladdhaṁ vata me,
“I’m so fortunate, so very fortunate,
ยสฺส เม กสฺสโป ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ
เอวํ อภิวิสฺสฏฺโฐติ ฯ✎ ร่าง
yassa me kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho evaṁ abhivissattho”ti.
to be trusted so much by the Buddha Kassapa!”
อถ โข มหาราช ฆฏิการํ กุมฺภการํ
อฑฺฒมาสํ ปีติสุขํ น วิชหิ สตฺตาหํ มาตาปิตูนํ ฯ✎ ร่าง
Atha kho, mahārāja, ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ aḍḍhamāsaṁ pītisukhaṁ na vijahati, sattāhaṁ mātāpitūnaṁ.
Then joy and happiness did not leave him for a fortnight, or his parents for a week.