เนื้อความทั้งข้อ
[๕๘๘] ครั้งนั้นแล อุตตรมาณพได้มีความคิดว่า พระสมณโคดมทรงประกอบด้วย
มหาปุริสลักษณะ ๓๒ ประการ อย่ากระนั้นเลย เราพึงติดตามพระสมณโคดม พึงดูพระอิริยาบถ
ของพระองค์เถิด. ครั้งนั้นแล อุตตรมาณพได้ติดตามพระผู้มีพระภาคไปตลอด ๗ เดือน ดุจ
พระฉายาติดตามพระองค์ไปฉะนั้น ครั้งนั้น อุตตรมาณพได้เที่ยวจาริกไปทางเมืองมิถิลา ใน
วิเทหชนบท โดยล่วงไป ๗ เดือน เมื่อเที่ยวจาริกไปโดยลำดับ ได้เข้าไปหาพรหมายุพราหมณ์
ที่เมืองมิถิลา ไหว้พรหมายุพราหมณ์แล้ว จึงนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง. ครั้นแล้ว พรหมายุ-
*พราหมณ์ได้ถามว่า ดูกรพ่ออุตตรมาณพ กิตติศัพท์ของท่านพระโคดมพระองค์นั้นขจรไปแล้ว
เป็นจริงอย่างนั้นไม่เป็นอย่างอื่นหรือ ก็ท่านพระโคดมพระองค์นั้นเป็นเช่นนั้นไม่เป็นเช่นอื่น
แลหรือ?
อถ โข อุตฺตรสฺส มาณวสฺส เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho uttarassa māṇavassa etadahosi:
Then Uttara thought,
สมนฺนาคโต
โข สมโณ โคตโม ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขเณหิ✎ ร่าง
“samannāgato kho samaṇo gotamo dvattiṁsamahāpurisalakkhaṇehi.
“The ascetic Gotama possesses the thirty-two marks.
ยนฺนูนาหํ
สมณํ โคตมํ อนุพนฺเธยฺยํ อิริยาปถมสฺส ปสฺเสยฺยนฺติ ฯ✎ ร่าง
Yannūnāhaṁ samaṇaṁ gotamaṁ anubandheyyaṁ, iriyāpathamassa passeyyan”ti.
Why don’t I follow him and observe his deportment?”
อถ โข
อุตฺตโร มาณโว สตฺต มาสานิ ภควนฺตํ อนุพนฺธิ ฉายาว อนุปายินี ฯ✎ ร่าง
Atha kho uttaro māṇavo sattamāsāni bhagavantaṁ anubandhi chāyāva anapāyinī.
So Uttara followed the Buddha like a shadow for seven months.
อถ โข อุตฺตโร มาณโว สตฺตนฺนํ มาสานํ อจฺจเยน วิเทเหสุ เยน
มิถิลา เตน จาริกํ ปกฺกามิ✎ ร่าง
Atha kho uttaro māṇavo sattannaṁ māsānaṁ accayena videhesu yena mithilā tena cārikaṁ pakkāmi.
When seven months had passed he set out wandering towards Mithilā.
อ้างอิงPTS 2.136 · สยามรัฐ 13.532 · พุทธชยันตี 11.580
อนุปุพฺเพน จาริกํ จรมาโน เยน
มิถิลา เยน พฺรหฺมายุ พฺราหฺมโณ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา
พฺรหฺมายุํ พฺราหฺมณํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ
@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อภิสงฺขาสิ ฯ ๒ ยุ. อทฺทสา ฯ ๓ ยุ. ภควโต ฯ ๔ ยุ. เกวลกมฺปิ ฯ@๕ ยุ. ปจฺฉาเทสีติ ทิสฺสติ ฯ
เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข อุตฺตรํ มาณวํ พฺรหฺมายุ พฺราหฺมโณ
เอตทโวจ✎ ร่าง
Anupubbena cārikaṁ caramāno yena mithilā yena brahmāyu brāhmaṇo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā brahmāyuṁ brāhmaṇaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho uttaraṁ māṇavaṁ brahmāyu brāhmaṇo etadavoca:
There he approached the brahmin Brahmāyu, bowed, and sat down to one side. Brahmāyu said to him,
กจฺจิ ตาต อุตฺตร ตํ ภวนฺตํ โคตมํ ตถา สนฺตํเยว
สทฺโท อพฺภุคฺคโต โน อญฺญถา✎ ร่าง
“kacci, tāta uttara, taṁ bhavantaṁ gotamaṁ tathā santaṁyeva saddo abbhuggato, no aññathā?
“Well, dear Uttara, does the worthy Gotama live up to his reputation or not?”
กจฺจิ ปน โส ภวํ โคตโม
ตาทิโส โน อญฺญาทิโสติ ฯ✎ ร่าง
Kacci pana so bhavaṁ gotamo tādiso, no aññādiso”ti?
—
“Tathā santaṁyeva, bho, taṁ bhavantaṁ gotamaṁ saddo abbhuggato, no aññathā;
“He does, sir.