เอวํ วุตฺเต อายสฺมา อุเทโน จงฺกมา โอโรหิตฺวา
วิหารํ ปวิสิตฺวา ปญฺญตฺเต อาสเน นิสีทิ ฯ✎ ร่าง
Evaṁ vutte, āyasmā udeno caṅkamā orohitvā vihāraṁ pavisitvā paññatte āsane nisīdi.
When he said this, Udena stepped down from the walking path, entered his dwelling, and sat down on the seat spread out.
อ้างอิงPTS 2.159 · สยามรัฐ 13.574 · ฉัฏฐสังคายนา 13.373
โฆฏมุโขปิ โข
พฺราหฺมโณ จงฺกมา โอโรหิตฺวา วิหารํ ปวิสิตฺวา เอกมนฺตํ
อฏฺฐาสิ ฯ✎ ร่าง
Ghoṭamukhopi kho brāhmaṇo caṅkamā orohitvā vihāraṁ pavisitvā ekamantaṁ aṭṭhāsi.
Ghoṭamukha also stepped down from the walking path and entered the dwelling, where he stood to one side.
เอกมนฺตํ ฐิตํ โข โฆฏมุขํ พฺราหฺมณํ อายสฺมา
อุเทโน เอตทโวจ✎ ร่าง
Ekamantaṁ ṭhitaṁ kho ghoṭamukhaṁ brāhmaṇaṁ āyasmā udeno etadavoca:
Udena said to him,
สํวิชฺชนฺเต โข พฺราหฺมณ อาสนานิ✎ ร่าง
“saṁvijjanti kho, brāhmaṇa, āsanāni.
“There are seats, brahmin.
สเจ
อากงฺขสิ นิสีทาติ ฯ✎ ร่าง
Sace ākaṅkhasi, nisīdā”ti.
Please sit if you wish.”
เอตเทว โข ปน มยํ โภโต อุเทนสฺส
อาคมยมานา น นิสีทาม✎ ร่าง
“Etadeva kho pana mayaṁ bhoto udenassa āgamayamānā nisīdāma.
“I was just waiting for you to sit down.
กถํ หิ นาม มาทิโส ปุพฺเพ อนิมนฺติโต
@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. โส ฯ ๒ ยุ. ปริพฺพาชโก ฯ
อาสเน นิสีทิตพฺพํ มญฺเญยฺยาติ ฯ✎ ร่าง
Kathañhi nāma mādiso pubbe animantito āsane nisīditabbaṁ maññeyyā”ti?
For how on earth could one such as I presume to sit first without being invited?”
อถ โข โฆฏมุโข พฺราหฺมโณ อญฺญตรํ นีจํ อาสนํ
คเหตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho ghoṭamukho brāhmaṇo aññataraṁ nīcaṁ āsanaṁ gahetvā ekamantaṁ nisīdi.
Then he took a low seat and sat to one side,
เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โฆฏมุโข
พฺราหฺมโณ อายสฺมนฺตํ อุเทนํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Ekamantaṁ nisinno kho ghoṭamukho brāhmaṇo āyasmantaṁ udenaṁ etadavoca:
where he said,
อมฺโภ สมณ นตฺถิ
ธมฺมิโก ปริพฺพโช✎ ร่าง
“ambho samaṇa, ‘natthi dhammiko paribbajo’—
“My ascetic, there is no such thing as a principled renunciate life;
เอวํ เม เอตฺถ โหติ✎ ร่าง
evaṁ me ettha hoti.
that’s what I think.
ตญฺจ โข ภวนฺตรูปานํ
วา อทสฺสนา โย วา ปเนตฺถ ธมฺโมติ ฯ✎ ร่าง
Tañca kho bhavantarūpānaṁ vā adassanā, yo vā panettha dhammo”ti.
Yet I have not seen worthy ones such as yourself, or a relevant teaching.”
สเจ โข ปน เม ตฺวํ
พฺราหฺมณ อนุมญฺเญยฺยํ อนุชาเนยฺยาสิ ปฏิกฺโกเสตพฺพญฺจ
ปฏิกฺโกเสยฺยาสิ ยสฺส จ ปน เม ภาสิตสฺส อตฺถํ น ชาเนยฺยาสิ
มมํเยว ตตฺถ อุตฺตรึ ปฏิปุจฺเฉยฺยาสิ✎ ร่าง
“Sace kho pana me tvaṁ, brāhmaṇa, anuññeyyaṁ anujāneyyāsi, paṭikkositabbañca paṭikkoseyyāsi; yassa ca pana me bhāsitassa atthaṁ na jāneyyāsi, mamaṁyeva tattha uttari paṭipuccheyyāsi:
“Brahmin, we can discuss this. But only if you grant what should be granted, and reject what should be rejected. And if you ask me the meaning of anything you don’t understand, saying:
อิทํ โภ อุเทน กถํ อิมสฺส
กฺวตฺโถติ เอวํ กตฺวา สิยา โน เอตฺถ กถาสลฺลาโปติ ฯ✎ ร่าง
‘idaṁ, bho udena, kathaṁ, imassa kvattho’ti? Evaṁ katvā siyā no ettha kathāsallāpo”ti.
‘Sir, why is this? What does that mean?’”
อนุมญฺเญยฺยํ
ขฺวาหํ โภโต อุเทนสฺส อนุชานิสฺสามิ ปฏิกฺโกสิตพฺพญฺจ
ปฏิกฺโกสิสฺสามิ ยสฺส จ ปนาหํ โภโต อุเทนสฺส ภาสิตสฺส อตฺถํ น
ชานิสฺสามิ ภวนฺตํเยว ตตฺถ อุเทนํ อุตฺตรึ ปฏิปุจฺฉิสฺสามิ อิทํ โภ
อุเทน กถํ อิมสฺส กฺวตฺโถติ เอวํ กตฺวา โหตุ โน เอตฺถ กถาสลฺลาโปติ ฯ✎ ร่าง
“Anuññeyyaṁ khvāhaṁ bhoto udenassa anujānissāmi, paṭikkositabbañca paṭikkosissāmi; yassa ca panāhaṁ bhoto udenassa bhāsitassa atthaṁ na jānissāmi, bhavantaṁyeva tattha udenaṁ uttari paṭipucchissāmi: ‘idaṁ, bho udena, kathaṁ, imassa kvattho’ti? Evaṁ katvā hotu no ettha kathāsallāpo”ti.
“Let us discuss this. I will do as you say.”