เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๖๒] ดูกรอานนท์ ก็ปฏิญญาตกรณะเป็นอย่างไร คือ ภิกษุในธรรม
วินัยนี้ ถูกโจทหรือไม่ถูกโจทก็ตาม ย่อมระลึกและเปิดเผยอาบัติได้ เธอพึงเข้า
ไปหาภิกษุผู้แก่กว่า ห่มจีวรเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง แล้วไหว้เท้านั่งกระหย่งประคอง
อัญชลี กล่าวแก่ภิกษุนั้นอย่างนี้ว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าต้องอาบัติชื่อนี้แล้ว
ขอแสดงคืนอาบัตินั้น ภิกษุผู้แก่กว่านั้นกล่าวอย่างนี้ว่า ท่านเห็นหรือ เธอตอบว่า
ข้าพเจ้าเห็น ภิกษุผู้แก่กว่านั้นกล่าวว่า ท่านพึงถึงความสำรวมต่อไปเถิด เธอกล่าว
ว่า ข้าพเจ้าจักถึงความสำรวม ดูกรอานนท์ อย่างนี้แล เป็นปฏิญญาตกรณะ
ก็แหละ ความระงับอธิกรณ์บางอย่างในธรรมวินัยนี้ ย่อมมีได้ด้วยปฏิญญาตกรณะ
อย่างนี้ ฯ
▴ ย่อ
กถญฺจานนฺท ปฏิญฺญาตกรณํ โหติ ฯ✎ ร่าง
Kathañcānanda, paṭiññātakaraṇaṁ hoti?
And how is there acting according to what has been admitted?
อ้างอิง สยามรัฐ 14.56
อิธานนฺท ภิกฺขุ
จุทิโต วา ๑- อจุทิโต วา อาปตฺตึ สรติ วิวรติ อุตฺตานีกโรติ ฯ✎ ร่าง
Idhānanda, bhikkhu codito vā acodito vā āpattiṁ sarati, vivarati uttānīkaroti.
It’s when a mendicant, whether accused or not, recalls an offense and clarifies it and reveals it.
เตน อานนฺท ภิกฺขุนา วุฑฺฒตโร ภิกฺขุ อุปสงฺกมิตฺวา เอกํสํ จีวรํ
กตฺวา ปาเท วนฺทิตฺวา อุกฺกุฏิกํ นิสีทิตฺวา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวา
เอวมสฺส วจนีโย✎ ร่าง
Tena, ānanda, bhikkhunā vuḍḍhataraṁ bhikkhuṁ upasaṅkamitvā ekaṁsaṁ cīvaraṁ katvā pāde vanditvā ukkuṭikaṁ nisīditvā añjaliṁ paggahetvā evamassa vacanīyo:
After approaching a more senior mendicant, that mendicant should arrange his robe over one shoulder, bow to that mendicant’s feet, squat on their heels, raise their cupped palms, and say:
อหํ ภนฺเต อิตฺถนฺนามํ อาปตฺตึ อาปนฺโน
ตํ ปฏิเทเสมีติ ฯ✎ ร่าง
‘ahaṁ, bhante, itthannāmaṁ āpattiṁ āpanno, taṁ paṭidesemī’ti.
‘Sir, I have fallen into such-and-such an offense. I confess it.’
โส เอวมาห✎ ร่าง
So evamāha:
The senior mendicant says:
ปสฺสสีติ ฯ✎ ร่าง
‘passasī’ti?
‘Do you see it?’
ปสฺสามีติ ฯ✎ ร่าง
‘Āma passāmī’ti.
‘Yes, I see it.’
อายตึ สํวรํ อาปชฺเชยฺยาสีติ ฯ✎ ร่าง
‘Āyatiṁ saṁvareyyāsī’ti.
‘Then restrain yourself in future.’
สํวรํ อาปชฺชิสฺสามีติ ฯ✎ ร่าง
‘Saṁvarissāmī’ti.
‘I shall restrain myself.’
เอวํ
โข อานนฺท ปฏิญฺญาตกรณํ โหติ ฯ เอวญฺจ ปนิเธกจฺจานํ
อธิกรณานํ วูปสโม โหติ ยทิทํ✎ ร่าง
Evaṁ kho, ānanda, paṭiññātakaraṇaṁ hoti, evañca panidhekaccānaṁ adhikaraṇānaṁ vūpasamo hoti yadidaṁ—
That’s how there is acting according to what has been admitted. And that’s how certain disciplinary issues are settled, that is,
ปฏิญฺญาตกรเณน ฯ✎ ร่าง
paṭiññātakaraṇena.
by acting according to what has been admitted.