เนื้อความทั้งข้อ
[๗๕๒] ครั้งนั้นแล ท่านพระฉันนะ เมื่อท่านพระสารีบุตรและท่านพระ
มหาจุนทะหลีกไปแล้วไม่นาน ได้หาศาตรามาฆ่าตัวเสียทันทีนั้น ท่านพระสารีบุตร
จึงเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคยังที่ประทับ แล้วถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาค นั่ง ณ
ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง พอนั่งเรียบร้อยแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ท่านพระฉันนะหาศาตรามาฆ่าตัวเสียแล้ว ท่านจะมีคติ
อย่างไร มีสัมปรายภพอย่างไร ฯ
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรสารีบุตร ฉันนภิกษุพยากรณ์ ความเป็นผู้ไม่
ควรตำหนิต่อหน้าเธอแล้วมิใช่หรือ ฯ
สา. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ มีบ้านในแคว้นวัชชีนามว่าปุพพชิระ ที่หมู่
บ้านนั้น ท่านพระฉันนะยังมีสกุลมิตร สกุลสหาย และสกุลคนที่คอยตำหนิอยู่ ฯ
อถ โข อายสฺมา ฉนฺโน อจิรปกฺกนฺเต อายสฺมนฺเต จ
สารีปุตฺเต อายสฺมนฺเต จ มหาจุนฺเท สตฺถํ อาหเรสิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā channo acirapakkante āyasmante ca sāriputte āyasmante ca mahācunde satthaṁ āharesi.
Not long after those venerables had left, Venerable Channa committed suicide.
อ้างอิงพุทธชยันตี 12.544
อถ โข
อายสฺมา สารีปุตฺโต เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา
ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข
อายสฺมา สารีปุตฺโต ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā sāriputto yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā sāriputto bhagavantaṁ etadavoca:
Then Sāriputta went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him,
อายสฺมตา ภนฺเต
ฉนฺเนน สตฺถํ อาหริตํ✎ ร่าง
“āyasmatā, bhante, channena satthaṁ āharitaṁ.
“Sir, Venerable Channa has committed suicide.
ตสฺส กา คติ โก อภิสมฺปราโยติ ฯ✎ ร่าง
Tassa kā gati, ko abhisamparāyo”ti?
Where has he been reborn in his next life?”
นนุ เต สารีปุตฺต ฉนฺเนน ภิกฺขุนา สมฺมุขาเยว อนุปวชฺชตา
พฺยากตาติ ฯ✎ ร่าง
“Nanu te, sāriputta, channena bhikkhunā sammukhāyeva anupavajjatā byākatā”ti?
“Sāriputta, didn’t the mendicant Channa declare his blamelessness to you personally?”
อตฺถิ ภนฺเต ปุพฺพชิรํ นาม วชฺชิคาโม✎ ร่าง
“Atthi, bhante, pubbajiraṁ nāma vajjigāmo.
“Sir, there is a Vajjian village named Pubbajira.
ตตฺถายสฺมโต
ฉนฺนสฺส มิตฺตกุลานิ สุหชฺชกุลานิ อุปวชฺชกุลานีติ ฯ✎ ร่าง
Tatthāyasmato channassa mittakulāni suhajjakulāni upavajjakulānī”ti.
There Channa had families who were friendly, intimate, and hospitable.”