ตํ กึ มญฺญถ ภคินิโย✎ ร่าง
“Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo,
“What do you think, sisters?
อ้างอิงPTS 3.272 · สยามรัฐ 14.488 · พุทธชยันตี 12.554
จกฺขุ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ
วาติ ฯ✎ ร่าง
cakkhu niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
Is the eye permanent or impermanent?”
อนิจฺจํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“Aniccaṁ, bhante”.
“Impermanent, sir.”
ยมฺปนานิจฺจํ ทุกฺขํ วา ตํ สุขํ วาติ ฯ✎ ร่าง
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
“But if it’s impermanent, is it suffering or happiness?”
ทุกฺขํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Suffering, sir.”
ยมฺปนานิจฺจํ ทุกฺขํ วิปริณามธมฺมํ กลฺลํ นุ ตํ
สมนุปสฺสิตุํ✎ ร่าง
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
“But if it’s impermanent, suffering, and perishable, is it fit to be regarded thus:
เอตํ มม เอโสหมสฺมิ เอโส เม อตฺตาติ ฯ✎ ร่าง
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
‘This is mine, I am this, this is my self’?”
โน
@เชิงอรรถ: ๑ โป. อทุติโย ฯ ๒ โป. ม. อทฺทสํสุ ฯ ๓ สี. อภิรทฺธา ฯ
เหตํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“No hetaṁ, bhante”.
“No, sir.”
ตํ กึ มญฺญถ ภคินิโย✎ ร่าง
“Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo,
“What do you think, sisters?
โสตํ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ
วาติ ฯ✎ ร่าง
sotaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
Is the ear …
อนิจฺจํ ภนฺเต ฯเปฯ✎ ร่าง
“Aniccaṁ, bhante …pe…
ฆานํ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ วาติ ฯ✎ ร่าง
ghānaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
nose …
อนิจฺจํ ภนฺเต ฯเปฯ✎ ร่าง
“Aniccaṁ, bhante” …
ชิวฺหา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ✎ ร่าง
“jivhā niccā vā aniccā vā”ti?
tongue …
อนิจฺจา
ภนฺเต ฯเปฯ✎ ร่าง
“Aniccā, bhante” …
กาโย นิจฺโจ วา อนิจฺโจ วาติ ฯ✎ ร่าง
“kāyo nicco vā anicco vā”ti?
body …
อนิจฺโจ
ภนฺเต ฯเปฯ✎ ร่าง
“Anicco, bhante” …
มโน นิจฺโจ วา อนิจฺโจ วาติ ฯ✎ ร่าง
“mano nicco vā anicco vā”ti?
mind permanent or impermanent?”
อนิจฺโจ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“Anicco, bhante”.
“Impermanent, sir.”
ยมฺปนานิจฺจํ ทุกฺขํ วา ตํ สุขํ วาติ ฯ✎ ร่าง
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
“But if it’s impermanent, is it suffering or happiness?”
ทุกฺขํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Suffering, sir.”
ยมฺปนานิจฺจํ
ทุกฺขํ วิปริณามธมฺมํ กลฺลํ นุ ตํ สมนุปสฺสิตุํ✎ ร่าง
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
“But if it’s impermanent, suffering, and perishable, is it fit to be regarded thus:
เอตํ มม
เอโสหมสฺมิ เอโส เม อตฺตาติ ฯ✎ ร่าง
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
‘This is mine, I am this, this is my self’?”
โน เหตํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“No hetaṁ, bhante”.
“No, sir.
ตํ กิสฺส
เหตุ ฯ✎ ร่าง
“Taṁ kissa hetu”?
Why is that?
ปุพฺเพว โน เหตํ ภนฺเต ยถาภูตํ สมฺมปฺปญฺญาย สุทิฏฺฐํ✎ ร่าง
“Pubbeva no etaṁ, bhante, yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ:
Because we have already truly seen this with right wisdom:
อิติปิ เม ฉ อชฺฌตฺติกา อายตนา อนิจฺจาติ ฯ✎ ร่าง
‘itipime cha ajjhattikā āyatanā aniccā’”ti.
‘So these six interior sense fields are impermanent.’”
สาธุ สาธุ
ภคินิโย✎ ร่าง
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.
“Good, good, sisters!
เอวํ เหตํ ภคินิโย โหติ อริยสาวกสฺส ยถาภูตํ
สมฺมปฺปญฺญาย ปสฺสโต ฯ✎ ร่าง
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
That’s how it is for a noble disciple who truly sees with right wisdom.