เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 121

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๒๑] ในลำดับนั้นแล เทวดาองค์อื่นอีก ได้กล่าวคาถานี้ในสำนัก พระผู้มีพระภาคว่า ชนเหล่าใดเหล่าหนึ่งถึงแล้วซึ่งพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ ชน เหล่านั้นจักไม่ไปสู่อบายภูมิ ละร่างกายอันเป็นของมนุษย์ แล้วจักยังหมู่เทวดาให้บริบูรณ์ ฯ

sn1.37:8.1 #

อถ โข อปรา เทวตา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ✎ ร่าง

Atha kho aparā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:

Then another deity spoke this verse in the Buddha’s presence:

sn1.37:9.1 #

เยเกจิ พุทฺธํ สรณํ คตาเส✎ ร่าง

“Ye keci buddhaṁ saraṇaṁ gatāse,

“Anyone who has gone to the Buddha for refuge

sn1.37:9.2 #

น เต คมิสฺสนฺติ อปายภูมึ✎ ร่าง

Na te gamissanti apāyabhūmiṁ;

won’t go to a plane of loss.

sn1.37:9.3 #

ปหาย มานุสํ เทหํ✎ ร่าง

Pahāya mānusaṁ dehaṁ,

After giving up this human body,

sn1.37:9.4 #

เทวกายํ ปริปูเรสฺสนฺตีติ ฯ อฏ✎ ร่าง

Devakāyaṁ paripūressantī”ti.

they swell the hosts of gods.”

sn1.38:0.1 #

ฺฐมํ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 1.38

Linked Discourses 1.38

sn1.38:0.2 #

—

4. Satullapakāyikavagga

4. The Host of a Hundred Felicities

sn1.38:0.3 #

สกลิกสุตฺต✎ ร่าง

Sakalikasutta

A Splinter

sn1.38:1.1 #

ํ✎ ร่าง

Evaṁ me sutaṁ—

So I have heard.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.38 · ฉัฏฐสังคายนา 23.32