เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 152

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๕๒] ฆฏิกรพรหมกราบทูลว่า ภิกษุ ๗ รูปผู้เข้าถึงพรหมโลกชื่อว่าอวิหา เป็นผู้หลุดพ้นแล้ว มีราคะ โทสะสิ้นแล้ว ข้ามเครื่องเกาะเกี่ยวในโลกได้แล้ว ฯ พระผู้มีพระภาคตรัสถามว่า ก็ภิกษุเหล่านั้นคือผู้ใดบ้าง ผู้ข้ามเครื่องข้องเป็นบ่วงของมารที่ ข้ามได้แสนยาก ละกายของมนุษย์แล้วก้าวล่วงซึ่งทิพย- *โยคะ ฯ ฆฏิกรพรหมกราบทูลว่า คือท่านอุปกะ ๑ ท่านผลคัณฑะ ๑ ท่านปุกกุสาติ ๑ รวม เป็น ๓ ท่าน ท่านภัททิยะ ๑ ท่านขัณฑเทวะ ๑ ท่านพหุ- *ทันตี ๑ ท่านสิงคิยะ ๑ (รวมเป็น ๗ ท่าน) ท่านเหล่านั้น ล้วนแต่ละกายของมนุษย์ ก้าวล่วงทิพยโยคะได้แล้ว ฯ

sn1.50:1.1 #

อวิหํ อุปปนฺนาเส✎ ร่าง

“Avihaṁ upapannāse,

“Seven mendicants reborn in Aviha

sn1.50:1.2 #

วิมุตฺตา สตฺต ภิกฺขโว✎ ร่าง

vimuttā satta bhikkhavo;

have been freed.

sn1.50:1.3 #

ราคโทสปริกฺขีณา✎ ร่าง

Rāgadosaparikkhīṇā,

With the complete ending of greed and hate,

sn1.50:1.4 #

ติณฺณา โลเก วิสตฺติกนฺติ ฯ✎ ร่าง

tiṇṇā loke visattikan”ti.

they’ve crossed over clinging to the world.”

sn1.50:2.1 #

เย จ เต ๑- อตรุํ สงฺคํ✎ ร่าง

“Ke ca te ataruṁ paṅkaṁ,

“Who are those who’ve crossed the bog,

sn1.50:2.2 #

มจฺจุเธยฺยํ สุทุตฺตรํ✎ ร่าง

maccudheyyaṁ suduttaraṁ;

Death’s dominion so hard to pass?

sn1.50:2.3 #

เต หิตฺวา มานุสํ เทหํ✎ ร่าง

Ke hitvā mānusaṁ dehaṁ,

Who, after leaving behind the human body,

sn1.50:2.4 #

ทิพฺพโยคํ อุปจฺจคุนฺติ ฯ✎ ร่าง

dibbayogaṁ upaccagun”ti.

have risen above celestial yokes?”

sn1.50:3.1 #

อุปโก ผลคณฺโฑ ๓- จ✎ ร่าง

“Upako palagaṇḍo ca,

“Upaka and Palagaṇḍa,

sn1.50:3.2 #

ปุกฺกุสาติ จ เต ตโย✎ ร่าง

pukkusāti ca te tayo;

and Pukkusāti, these three;

sn1.50:3.3 #

ภทฺทิโย ขณฺฑเทโว ๔- จ✎ ร่าง

Bhaddiyo khaṇḍadevo ca,

Bhaddiya and Bhaddadeva,

sn1.50:3.4 #

พหุทนฺตี ๕- จ สิงฺคิโย✎ ร่าง

bāhuraggi ca siṅgiyo;

and Bāhudanti and Piṅgiya.

sn1.50:3.5 #

เต หิตฺวา มานุสํ เทหํ✎ ร่าง

Te hitvā mānusaṁ dehaṁ,

They, after leaving behind the human body,

sn1.50:3.6 #

ทิพฺพโยคํ อุปจฺจคุนฺติ ฯ✎ ร่าง

dibbayogaṁ upaccagun”ti.

have risen above celestial yokes.”