‹ กลับ
มานกามสูตร
เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค · ข้อ 20 · สํ.สก. ๑๕/๑๑๑ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๐] บุคคลละมานะแล้ว มีจิตตั้งมั่นดีแล้ว มีจิตดี พ้นในธรรม ทั้งปวงแล้ว เป็นผู้เดียว เมื่ออยู่ในป่า ไม่ประมาทแล้ว บุคคลนั้นพึงข้ามฝั่งแห่งเตภูมิกวัฏเป็นที่ตั้งแห่งมัจจุได้ ฯ
เทียบรายประโยค (8 ประโยค)
sn1.9:3.1 #
มานํ ปหาย สุสมาหิตตฺโต✎ ร่าง
“Mānaṁ pahāya susamāhitatto,
“Having given up conceit, serene within oneself,
sn1.9:3.2 #
สุเจตโส สพฺพธิ วิปฺปมุตฺโต✎ ร่าง
Sucetaso sabbadhi vippamutto;
with a good heart, everywhere free;
sn1.9:3.3 #
เอโก อรญฺเญ วิหรํ อปฺปมตฺโต✎ ร่าง
Eko araññe viharaṁ appamatto,
living diligent alone in the wilderness,
sn1.9:3.4 #
ส มจฺจุเธยฺยสฺส ตเรยฺย ปารนฺติ ฯ ท✎ ร่าง
Sa maccudheyyassa tareyya pāran”ti.
they cross beyond Death’s dominion.”
sn1.10:0.1 #
สมํ✎ ร่าง
Saṁyutta Nikāya 1.10
Linked Discourses 1.10
sn1.10:0.2 #
1. Naḷavagga
1. A Reed
sn1.10:0.3 #
อรญฺญสุตฺต✎ ร่าง
Araññasutta
Wilderness
sn1.10:1.1 #
✎ ร่าง
Sāvatthinidānaṁ.
At Sāvatthī.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.6 · พุทธชยันตี 13.10
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน