เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 241

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๔๑] พระผู้มีพระภาคประทับ ... เขตพระนครสาวัตถี ก็โดยสมัย นั้น จันทิมเทวบุตรถูกอสุรินทราหูเข้าจับแล้ว ครั้งนั้นจันทิมเทวบุตรระลึกถึงพระ ผู้มีพระภาค ได้ภาษิตคาถานี้ในเวลานั้นว่า ข้าแต่พระพุทธเจ้า ผู้แกล้วกล้า ขอความนอบน้อมจงมีแด่ พระองค์ พระองค์เป็นผู้หลุดพ้นแล้วในธรรมทั้งปวง ข้าพระ- องค์ถึงเฉพาะแล้ว ซึ่งฐานะอันคับขัน ขอพระองค์จงเป็นที่พึ่ง แห่งข้าพระองค์นั้น ฯ

sn2.9:1.1 #

สาวตฺถิยํ วิหรติ✎ ร่าง

Sāvatthinidānaṁ.

At Sāvatthī.

sn2.9:1.2 #

เตน โข ปน สมเยน จนฺทิมา เทวปุตฺโต ราหุนา อสุรินฺเทน คหิโต โหติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena candimā devaputto rāhunā asurindena gahito hoti.

Now at that time the Moon God had been seized by Rāhu, lord of titans.

sn2.9:1.3 #

อถ โข จนฺทิมา เทวปุตฺโต ภควนฺตํ อนุสฺสรมาโน ตายํ เวลายํ อิมํ คาถํ อภาสิ✎ ร่าง

Atha kho candimā devaputto bhagavantaṁ anussaramāno tāyaṁ velāyaṁ imaṁ gāthaṁ abhāsi:

Then the Moon God, recollecting the Buddha, at that time spoke this verse:

sn2.9:2.1 #

นโม เต พุทฺธวีรตฺถุ✎ ร่าง

“Namo te buddha vīratthu,

“Homage to you, Buddha, hero!

sn2.9:2.2 #

วิปฺปมุตฺโตสิ สพฺพธิ✎ ร่าง

vippamuttosi sabbadhi;

You’re free in every way.

sn2.9:2.3 #

สมฺพาธปฏิปนฺโนสฺมิ✎ ร่าง

Sambādhapaṭipannosmi,

I’ve wandered into confinement:

sn2.9:2.4 #

ตสฺส เม สรณํ ภวาติ ฯ✎ ร่าง

tassa me saraṇaṁ bhavā”ti.

be my refuge!”