‹ กลับ
เสรีสูตร
เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค · ข้อ 285 · สํ.สก. ๑๕/๑๘๓๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๘๕] ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เรื่องเคยมีมาแล้ว หม่อมฉันได้เป็น พระเจ้าแผ่นดิน มีนามว่าเสรี เป็นทายก เป็นทานบดี เป็นผู้กล่าวชมการให้ทาน ที่ประตูทั้ง ๔ ด้าน หม่อมฉันได้ให้ทานแก่สมณพราหมณ์ คนกำพร้า คนเดิน ทางไกล วณิพกและยาจกทั้งหลาย ครั้นต่อมา พวกฝ่ายในพากันเข้าไปหาหม่อม ฉัน ได้พูดปรารภขึ้นว่า พระองค์ทรงบำเพ็ญทาน แต่พวกหม่อมฉันไม่ได้ให้ ทาน เป็นการชอบที่พวกหม่อมฉันจะได้อาศัยใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทให้ทาน กระทำบุญบ้าง หม่อมฉันจึงคิดเห็นว่า เราเองก็เป็นทายก เป็นทานบดี เป็นผู้กล่าว ชมการให้ทาน เมื่อมีผู้พูดว่า พวกหม่อมฉันจะให้ทาน เราจะว่าอะไร แล้วจึงมอบ ประตูด้านแรกให้แก่พวกฝ่ายในไป เขาพากันให้ทานในที่นั้น ทานของหม่อมฉันก็ ลดไป ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ครั้นต่อมา พวกกษัตริย์พระราชวงศ์พากันเข้าไปหา หม่อมฉัน ได้พูดปรารภขึ้นว่า พระองค์ทรงบำเพ็ญทาน พวกฝ่ายในก็บำเพ็ญทาน แต่ พวกข้าพระพุทธเจ้าไม่ได้ให้ทาน เป็นการชอบที่พวกข้าพระพุทธเจ้าจะได้อาศัยใต้ ฝ่าละอองธุลีพระบาทกระทำบุญบ้าง หม่อมฉันก็คิดเห็นว่า เราเองก็เป็นทายก เป็น ทานบดี เป็นผู้กล่าวชมการให้ทาน เมื่อมีผู้พูดว่า พวกข้าพระพุทธเจ้าจะให้ทานเราจะ ว่าอะไร แล้วจึงมอบประตูด้านที่สองให้แก่พวกกษัตริย์พระราชวงศ์ไป พวกกษัตริย์ พระราชวงศ์ต่างก็พากันให้ทานในที่นั้น ทานของหม่อมฉันก็ลดไป ข้าแต่พระองค์ผู้ เจริญ ครั้นต่อมา พวกพลกาย (ข้าราชการฝ่ายทหาร) เข้าไปหาหม่อมฉันได้พูดปรารภ ขึ้นว่า พระองค์ก็ทรงบำเพ็ญพระราชกุศล พวกฝ่ายในก็ทรงบำเพ็ญพระกุศล พวกกษัตริย์พระราชวงศ์ก็ทรงบำเพ็ญพระกุศล พวกข้าพระพุทธเจ้ามิได้ให้ทาน เป็นการชอบที่พวกข้าพระพุทธเจ้าจะได้อาศัยใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทให้ทานกระทำ บุญบ้าง หม่อมฉันจึงคิดเห็นว่า เราเองก็เป็นทายกเป็นทานบดี เป็นผู้ กล่าวชมการให้ทาน เมื่อมีผู้พูดว่า พวกข้าพระพุทธเจ้าจะให้ทาน เราจะว่าอะไร แล้วจึงมอบประตูด้านที่สามให้พวกพลกายไป เขาก็พากันให้ทานใน ที่นั้น ทาน ของหม่อมฉันก็ลดไป ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ครั้นต่อมา มีพวกพราหมณ์ คฤหบดี (ข้าราชการฝ่ายพลเรือน) เข้าไปหาหม่อมฉันได้พูดปรารภขึ้นว่า พระองค์ ก็ทรงบำเพ็ญพระราชกุศล พวกฝ่ายในก็ทรงบำเพ็ญพระกุศล พวกกษัตริย์พระราช- *วงศ์ก็ทรงบำเพ็ญพระกุศล พวกข้าราชการฝ่ายทหารก็ให้ทาน แต่พวกข้าพระพุทธเจ้า ไม่ได้ให้ทาน เป็นการชอบที่พวกข้าพระพุทธเจ้าจะได้อาศัยใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ให้ทานกระทำบุญบ้าง หม่อมฉันจึงคิดเห็นว่า เราเองก็เป็นทายก เป็นทานบดี เป็น ผู้กล่าวชมการให้ทาน เมื่อมีผู้พูดว่า พวกข้าพระพุทธเจ้าจะให้ทาน เราจะว่า อะไร แล้วจึงมอบประตูด้านที่สี่ให้พวกพราหมณ์คฤหบดีไป เขาต่างก็พากัน ให้ทานในที่นั้น ทานของหม่อมฉันก็ลดไป ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พวกเจ้าหน้าที่ ทั้งหลายต่างพากันเข้าไปหาหม่อมฉัน ได้ทูลสนองขึ้นว่า บัดนี้พระองค์จะไม่ทรง บำเพ็ญทานในที่ไหนๆ อีกหรือ เมื่อเขาทูลอย่างนี้ หม่อมฉันจึงกล่าวตอบไปว่า ท่านทั้งหลาย ถ้าอย่างนั้น ในท้องถิ่นชนบทนอกๆ ออกไป มีรายได้ใดๆ เกิดขึ้น พวกท่านจงรวบรวมส่งเข้าไปในเมือง (เข้าท้องพระคลัง) เสียกึ่งหนึ่ง อีกกึ่งหนึ่งพวกท่านจงให้ทานแก่สมณพราหมณ์ คนกำพร้า คนเดินทางไกล วณิพกและยาจกทั้งหลายในชนบทนั้นเถิด (เป็นเช่นดังกราบบังคมทูลถวายนี้แหละ พระเจ้าข้า) หม่อมฉันจึงยังไม่ถึงที่สุดแห่งบุญที่ได้บำเพ็ญไว้ แห่งกุศลที่ได้ ก่อสร้างไว้ตลอดกาลนานอย่างนี้ โดยที่จะมาคำนึงถึงว่า เท่านี้เป็นบุญพอแล้ว เท่านี้เป็นผลของบุญพอแล้ว หรือเท่านี้ที่เราพึงตั้งอยู่ในสามัคคีธรรม (คือพร้อม เพรียงร่วมทำบุญกับเขาพอแล้ว) ฯ
เทียบรายประโยค (40 ประโยค)
sn2.23:8.1 #
ภูตปุพฺพาหํ ภนฺเต เสรี นาม ราชา อโหสึ ทายโก ทานปติ ทานสฺส วณฺณวาที ฯ✎ ร่าง
Bhūtapubbāhaṁ, bhante, sirī nāma rājā ahosiṁ dāyako dānapati dānassa vaṇṇavādī.
“Once upon a time, sir, I was a king named Serī, a giver, a donor, who praised giving.
อ้างอิงสยามรัฐ 15.83
sn2.23:8.2 #
ตสฺส มยฺหํ ภนฺเต จตูสุ ทฺวาเรสุ ทานํ ทียิตฺถ สมณพฺราหฺมณกปณทฺธิกวณิพฺพกยาจกานํ ฯ✎ ร่าง
Tassa mayhaṁ, bhante, catūsu dvāresu dānaṁ dīyittha samaṇabrāhmaṇakapaṇaddhikavanibbakayācakānaṁ.
I gave gifts at the four gates to ascetics and brahmins, to paupers, vagrants, supplicants, and beggars.
sn2.23:8.3 #
อถ @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. อุภเย ฯ ๒ ม. สุภาสิตมิทํ ฯ ยุ. สุภาสิตํ อิทํ ฯ โข มํ ภนฺเต อิตฺถาคารํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho maṁ, bhante, itthāgāraṁ upasaṅkamitvā etadavoca:
Then the ladies of my harem approached me and said,
sn2.23:8.4 #
เทวสฺส โข ทานํ ทียติ อมฺหากํ ทานํ น ทียติ✎ ร่าง
‘devassa kho dānaṁ dīyati; amhākaṁ dānaṁ na dīyati.
‘Your Majesty gives gifts, but we don’t.
sn2.23:8.5 #
สาธุ มยมฺปิ เทวํ นิสฺสาย ทานานิ ทเทยฺยาม ปุญฺญานิ กเรยฺยามาติ ฯ✎ ร่าง
Sādhu mayampi devaṁ nissāya dānāni dadeyyāma, puññāni kareyyāmā’ti.
Your Majesty, please support us to give gifts and make merit.’
sn2.23:8.6 #
ตสฺส มยฺหํ ภนฺเต เอตทโหสิ✎ ร่าง
Tassa mayhaṁ, bhante, etadahosi:
Then it occurred to me,
sn2.23:8.7 #
อหํ โขสฺมิ ทายโก ทานปติ ทานสฺส วณฺณวาที✎ ร่าง
‘ahaṁ khosmi dāyako dānapati dānassa vaṇṇavādī.
‘I’m a giver, a donor, who praises giving.
sn2.23:8.8 #
ทานํ ทสฺสามาติ วทนฺเต ๑- กินฺติ วเทยฺยนฺติ ฯ✎ ร่าง
Dānaṁ dassāmāti vadante kinti vadeyyan’ti?
When they say, “We would give gifts”, what am I to say?’
sn2.23:8.9 #
โส ขฺวาหํ ภนฺเต ปฐมทฺวารํ อิตฺถาคารสฺส อทาสึ✎ ร่าง
So khvāhaṁ, bhante, paṭhamaṁ dvāraṁ itthāgārassa adāsiṁ.
And so I gave the first gate to the ladies of my harem.
sn2.23:8.10 #
ตตฺถ อิตฺถาคารสฺส ทานํ ทียิตฺถ มม ทานํ ปฏิกฺกมิ ฯ✎ ร่าง
Tattha itthāgārassa dānaṁ dīyittha; mama dānaṁ paṭikkami.
There they gave gifts, while my own giving dwindled.
sn2.23:9.1 #
อถ โข มํ ภนฺเต ขตฺติยา อนุยุตฺตา ๒- อุปสงฺกมิตฺวา มํ เอตทโวจุํ✎ ร่าง
Atha kho maṁ, bhante, khattiyā anuyantā upasaṅkamitvā etadavocuṁ:
Then my aristocrat vassals approached me and said,
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.72
sn2.23:9.2 #
เทวสฺส โข ทานํ ทียติ อิตฺถาคารสฺส ทานํ ทียติ อมฺหากํ ทานํ น ทียติ✎ ร่าง
‘devassa kho dānaṁ dīyati; itthāgārassa dānaṁ dīyati; amhākaṁ dānaṁ na dīyati.
‘Your Majesty gives gifts, the ladies of your harem give gifts, but we don’t.
sn2.23:9.3 #
สาธุ มยมฺปิ เทวํ นิสฺสาย ทานานิ ทเทยฺยาม ปุญฺญานิ กเรยฺยามาติ ฯ✎ ร่าง
Sādhu mayampi devaṁ nissāya dānāni dadeyyāma, puññāni kareyyāmā’ti.
Your Majesty, please support us to give gifts and make merit.’
sn2.23:9.4 #
ตสฺส มยฺหํ ภนฺเต เอตทโหสิ✎ ร่าง
Tassa mayhaṁ, bhante, etadahosi:
Then it occurred to me,
sn2.23:9.5 #
อหํ โขสฺมิ ทายโก ทานปติ ทานสฺส วณฺณวาที✎ ร่าง
‘ahaṁ khosmi dāyako dānapati dānassa vaṇṇavādī.
‘I’m a giver, a donor, who praises giving.
sn2.23:9.6 #
ทานํ ทสฺสามาติ วทนฺเต กินฺติ วเทยฺยนฺติ ฯ✎ ร่าง
Dānaṁ dassāmāti vadante kinti vadeyyan’ti?
When they say, “We would give gifts”, what am I to say?’
sn2.23:9.7 #
โส ขฺวาหํ ภนฺเต ทุติยทฺวารํ ขตฺติยานํ อนุยุตฺตานํ ๓- อทาสึ✎ ร่าง
So khvāhaṁ, bhante, dutiyaṁ dvāraṁ khattiyānaṁ anuyantānaṁ adāsiṁ.
And so I gave the second gate to my aristocrat vassals.
sn2.23:9.8 #
ตตฺถ ขตฺติยานํ อนุยุตฺตานํ ทานํ ทียิตฺถ มม ทานํ ปฏิกฺกมิ ฯ✎ ร่าง
Tattha khattiyānaṁ anuyantānaṁ dānaṁ dīyittha, mama dānaṁ paṭikkami.
There they gave gifts, while my own giving dwindled.
sn2.23:10.1 #
อถ โข มํ ภนฺเต พลกาโย อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho maṁ, bhante, balakāyo upasaṅkamitvā etadavoca:
Then my troops approached me and said,
อ้างอิงสยามรัฐ 15.84
sn2.23:10.2 #
เทวสฺส โข ทานํ ทียติ อิตฺถาคารสฺส ทานํ ทียติ ขตฺติยานํ อนุยุตฺตานํ ทานํ ทียติ อมฺหากํ ทานํ น ทียติ✎ ร่าง
‘devassa kho dānaṁ dīyati; itthāgārassa dānaṁ dīyati; khattiyānaṁ anuyantānaṁ dānaṁ dīyati; amhākaṁ dānaṁ na dīyati.
‘Your Majesty gives gifts, the ladies of your harem give gifts, your aristocrat vassals give gifts, but we don’t.
sn2.23:10.3 #
สาธุ มยมฺปิ เทวํ นิสฺสาย ทานานิ ทเทยฺยาม ปุญฺญานิ กเรยฺยามาติ ฯ✎ ร่าง
Sādhu mayampi devaṁ nissāya dānāni dadeyyāma, puññāni kareyyāmā’ti.
Your Majesty, please support us to give gifts and make merit.’
sn2.23:10.4 #
ตสฺส มยฺหํ ภนฺเต เอตทโหสิ✎ ร่าง
Tassa mayhaṁ, bhante, etadahosi:
Then it occurred to me,
sn2.23:10.5 #
อหํ โขสฺมิ ทายโก ทานปติ ทานสฺส วณฺณวาที✎ ร่าง
‘ahaṁ khosmi dāyako dānapati dānassa vaṇṇavādī.
‘I’m a giver, a donor, who praises giving.
sn2.23:10.6 #
ทานํ ทสฺสามาติ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. วทนฺตานํ ฯ ๒ โป. ม. อนุยนฺตา ฯ ๓ โป. ม. อนุยนฺตานํ ฯ วทนฺเต กินฺติ วเทยฺยนฺติ ฯ✎ ร่าง
Dānaṁ dassāmāti vadante kinti vadeyyan’ti?
When they say, “We would give gifts”, what am I to say?’
sn2.23:10.7 #
โส ขฺวาหํ ภนฺเต ตติยทฺวารํ พลกายสฺส อทาสึ✎ ร่าง
So khvāhaṁ, bhante, tatiyaṁ dvāraṁ balakāyassa adāsiṁ.
And so I gave the third gate to my troops.
sn2.23:10.8 #
ตตฺถ พลกายสฺส ทานํ ทียิตฺถ มม ทานํ ปฏิกฺกมิ ฯ✎ ร่าง
Tattha balakāyassa dānaṁ dīyittha, mama dānaṁ paṭikkami.
There they gave gifts, while my own giving dwindled.
sn2.23:11.1 #
อถ โข มํ ภนฺเต พฺราหฺมณคหปติกา อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจุํ✎ ร่าง
Atha kho maṁ, bhante, brāhmaṇagahapatikā upasaṅkamitvā etadavocuṁ:
Then my brahmins and householders approached me and said,
sn2.23:11.2 #
เทวสฺส โข ทานํ ทียติ อิตฺถาคารสฺส ทานํ ทียติ ขตฺติยานํ อนุยุตฺตานํ ทานํ ทียติ พลกายสฺส ทานํ ทียติ อมฺหากํ ทานํ น ทียติ✎ ร่าง
‘devassa kho dānaṁ dīyati; itthāgārassa dānaṁ dīyati; khattiyānaṁ anuyantānaṁ dānaṁ dīyati; balakāyassa dānaṁ dīyati; amhākaṁ dānaṁ na dīyati.
‘Your Majesty gives gifts, the ladies of your harem give gifts, your aristocrat vassals give gifts, your troops give gifts, but we don’t.
sn2.23:11.3 #
สาธุ มยมฺปิ เทวํ นิสฺสาย ทานานิ ทเทยฺยาม ปุญฺญานิ กเรยฺยามาติ ฯ✎ ร่าง
Sādhu mayampi devaṁ nissāya dānāni dadeyyāma, puññāni kareyyāmā’ti.
Your Majesty, please support us to give gifts and make merit.’
sn2.23:11.4 #
ตสฺส มยฺหํ ภนฺเต เอตทโหสิ✎ ร่าง
Tassa mayhaṁ, bhante, etadahosi:
Then it occurred to me,
sn2.23:11.5 #
อหํ โขสฺมิ ทายโก ทานปติ ทานสฺส วณฺณวาที✎ ร่าง
‘ahaṁ khosmi dāyako dānapati dānassa vaṇṇavādī.
‘I’m a giver, a donor, who praises giving.
sn2.23:11.6 #
ทานํ ทสฺสามาติ วทนฺเต กินฺติ วเทยฺยนฺติ ฯ✎ ร่าง
Dānaṁ dassāmāti vadante kinti vadeyyan’ti?
When they say, “We would give gifts”, what am I to say?’
sn2.23:11.7 #
โส ขฺวาหํ ภนฺเต จตุตฺถทฺวารํ พฺราหฺมณคหปติกานํ อทาสึ✎ ร่าง
So khvāhaṁ, bhante, catutthaṁ dvāraṁ brāhmaṇagahapatikānaṁ adāsiṁ.
And so I gave the fourth gate to my brahmins and householders.
sn2.23:11.8 #
ตตฺถ พฺราหฺมณคหปติกานํ ทานํ ทียิตฺถ มม ทานํ ปฏิกฺกมิ ฯ✎ ร่าง
Tattha brāhmaṇagahapatikānaṁ dānaṁ dīyittha, mama dānaṁ paṭikkami.
There they gave gifts, while my own giving dwindled.
sn2.23:12.1 #
อถ โข มํ ภนฺเต ปุริสา อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจุํ✎ ร่าง
Atha kho maṁ, bhante, purisā upasaṅkamitvā etadavocuṁ:
Then my men approached me and said,
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.73 · พุทธชยันตี 13.114
sn2.23:12.2 #
น โขทานิ เทวสฺส โกจิ ทานํ ทียตีติ ฯ✎ ร่าง
‘na kho dāni devassa koci dānaṁ dīyatī’ti.
‘Now Your Majesty is not giving gifts anywhere!’
sn2.23:12.3 #
เอวํ วุตฺตาหํ ๑- ภนฺเต เต ปุริเส เอตทโวจํ✎ ร่าง
Evaṁ vuttāhaṁ, bhante, te purise etadavocaṁ:
When they said this, I said to those men,
sn2.23:12.4 #
เตนหิ ภเณ โย พาหิเรสุ ชนปเทสุ อาโย สญฺชายติ ตโต อุปฑฺฒํ อนฺเตปุรํ ปเวเสถ อุปฑฺฒํ ตตฺเถว ทานํ เทถ สมณพฺราหฺมณกปณทฺธิกวณิพฺพกยาจกานนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘tena hi, bhaṇe, yo bāhiresu janapadesu āyo sañjāyati tato upaḍḍhaṁ antepure pavesetha, upaḍḍhaṁ tattheva dānaṁ detha samaṇabrāhmaṇakapaṇaddhikavanibbakayācakānan’ti.
‘Well then, lads, deposit half the revenue generated in the outer districts in the royal compound. Give the other half as charity to ascetics and brahmins, to paupers, vagrants, supplicants, and beggars in those districts.’
sn2.23:12.5 #
โส ขฺวาหํ ภนฺเต เอวํ ทีฆรตฺตํ กตานํ ปุญฺญานํ เอวํ ทีฆรตฺตํ กตานํ กุสลานํ ๒- ปริยนฺตํ นาธิคจฺฉามิ✎ ร่าง
So khvāhaṁ, bhante, evaṁ dīgharattaṁ katānaṁ puññānaṁ evaṁ dīgharattaṁ katānaṁ kusalānaṁ dhammānaṁ pariyantaṁ nādhigacchāmi—
Sir, for a long time I made so much merit and did so many skillful deeds. I never reached any limit so as to say
sn2.23:12.6 #
เอตฺตกํ ปุญฺญนฺติ วา เอตฺตโก ปุญฺญวิปาโกติ วา เอตฺตกํ สมคฺเค ๓- ฐาตพฺพนฺติ วาติ ฯ✎ ร่าง
ettakaṁ puññanti vā ettako puññavipākoti vā ettakaṁ sagge ṭhātabbanti vāti.
‘there’s this much merit’ or ‘there’s this much result of merit’ or ‘for so long I’ll remain in heaven’.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน