‹ กลับ
สกมานสูตร
เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค · ข้อ 32 · สํ.สก. ๑๕/๑๙๒ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๒] (เทวดากล่าวว่า) เมื่อนกทั้งหลายพักร้อน ในเวลาตะวันเที่ยง ป่าใหญ่ ประหนึ่งว่าครวญคราง ความครวญครางของป่านั้นเป็นภัย ปรากฏแก่ข้าพเจ้า ฯ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
sn1.15:1.1 #
ฐิเต มชฺฌนฺติเก กาเล✎ ร่าง
“Ṭhite majjhanhike kāle,
“In the still of high noon,
อ้างอิงพุทธชยันตี 13.14
sn1.15:1.2 #
สนฺนิสินฺเนสุ ๕- ปกฺขิสุ ปลา✎ ร่าง
sannisīvesu pakkhisu;
when the birds have settled down,
sn1.15:1.3 #
เตว ๖- มหารญฺญํ✎ ร่าง
Saṇateva brahāraññaṁ,
the mighty forest itself resounds—
sn1.15:1.4 #
ตํ ภยํ ปฏิภาติ มนฺติ ฯ✎ ร่าง
taṁ bhayaṁ paṭibhāti man”ti.
that strikes me as so scary!”
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน