เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 400

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๐๐] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ข้อนั้นเป็นอย่างนั้น มหาบพิตร ข้อนั้น เป็นอย่างนั้น มหาบพิตร สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง มีความตายเป็นธรรมดา มีความ ตายเป็นที่สุด ไม่ล่วงพ้นความตายไปได้เลย ดูกรมหาบพิตร ภาชนะดิน ชนิด ใดชนิดหนึ่ง ทั้งที่ดิบทั้งที่สุก ภาชนะดินเหล่านั้นทั้งหมด มีความแตกเป็นธรรมดา มีความแตกเป็นที่สุด ไม่ล่วงพ้นความแตกไปได้เลย แม้ฉันใด ดูกรมหาบพิตร สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง มีความตายเป็นธรรมดา มีความตายเป็นที่สุด ไม่ล่วงพ้น ความตายไปได้เลย ฉันนั้นเหมือนกันแล ฯ

sn3.22:3.1 #

เอวเมตํ มหาราช เอวเมตํ มหาราช✎ ร่าง

“Evametaṁ, mahārāja, evametaṁ, mahārāja.

“That’s so true, great king! That’s so true!

อ้างอิงสยามรัฐ 15.142

sn3.22:3.2 #

สพฺเพ สตฺตา@เชิงอรรถ: ๑ สี. ยุ. อยฺยกา ฯ ๒ สี. วุทฺธา ฯ ๓ ม. ยุ. เอตฺถนฺตเร เมสทฺโท ทิสฺสติ ฯ@๔ ม. ยุ. ปาหํ ฯ ๕ สี. ชนปทปเทเสน ฯ ๖ สี. ม. ชนปทปเทสํ ฯ ๗ ม. ยุ.@สพฺเพ สตฺตา ฯเปฯ มรณํ อนตีตาตีติ ฯ อิเม ปาฐา ทิสฺสนฺติ ฯ มรณธมฺมา มรณปริโยสานา มรณํ อนตีตา ฯ✎ ร่าง

Sabbe sattā maraṇadhammā maraṇapariyosānā maraṇaṁ anatītā.

All sentient beings are liable to die. Death is their end; they’re not exempt from death.

sn3.22:3.3 #

เสยฺยถาปิ มหาราช ยานิกานิจิ กุมฺภการกภาชนานิ อามกานิ เจว ปกฺกานิ จ สพฺพานิ ตานิ เภทนธมฺมานิ เภทนปริโยสานานิ เภทนํ อนตีตานิ✎ ร่าง

Seyyathāpi, mahārāja, yāni kānici kumbhakārabhājanāni āmakāni ceva pakkāni ca sabbāni tāni bhedanadhammāni bhedanapariyosānāni bhedanaṁ anatītāni;

It’s like the vessels made by potters. Whatever kind they are, whether baked or unbaked, all of them are liable to break apart. Breaking is their end; they’re not exempt from breakage.

sn3.22:3.4 #

เอวเมว โข มหาราช สพฺเพ สตฺตา มรณธมฺมา มรณปริโยสานา มรณํ อนตีตาติ ฯ✎ ร่าง

evameva kho, mahārāja, sabbe sattā maraṇadhammā maraṇapariyosānā maraṇaṁ anatītā”ti.

In the same way, all sentient beings are liable to die. Death is their end; they’re not exempt from death.”