เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 416

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๑๖] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคได้ตรัสรู้ใหม่ๆ ประทับอยู่ที่ต้นไม้อชปาล นิโครธ ใกล้ฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ณ ตำบลอุรุเวลา ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาค ทรงประทับพักผ่อนอยู่ในที่ลับ ได้เกิดความปริวิตกแห่งพระทัยอย่างนี้ว่า โอ เรา เป็นผู้พ้นจากทุกกรกิริยานั้นแล้ว โอ สาธุ เราเป็นผู้พ้นแล้วจากทุกกรกิริยาอันไม่ ประกอบด้วยประโยชน์นั้น โอ สาธุ เราเป็นสัตว์ที่บรรลุโพธิญาณแล้ว ฯ

sn4.1:1.2 #

เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา อุรุเวลายํ วิหรติ นชฺชา เนรญฺชราย ตีเร อชปาลนิโคฺรเธ ๑- ปฐมาภิสมฺพุทฺโธ ฯ✎ ร่าง

ekaṁ samayaṁ bhagavā uruvelāyaṁ viharati najjā nerañjarāya tīre ajapālanigrodhamūle paṭhamābhisambuddho.

At one time, when he was first awakened, the Buddha was staying in Uruvelā at the root of the goatherd’s banyan tree on the bank of the Nerañjarā River.

sn4.1:1.3 #

อถ โข ภควโต รโหคตสฺส ปฏิสลฺลีนสฺส เอวํ เจตโส ปริวิตกฺโก อุทปาทิ✎ ร่าง

Atha kho bhagavato rahogatassa paṭisallīnassa evaṁ cetaso parivitakko udapādi:

Then as he was in private retreat this thought came to his mind,

sn4.1:1.4 #

มุตฺโต วตมฺหิ ตาย ทุกฺกรการิกาย✎ ร่าง

“mutto vatamhi tāya dukkarakārikāya.

“I am truly freed from that grueling work!

sn4.1:1.5 #

สาธุ มุตฺโต วตมฺหิ ตาย อนตฺถสญฺหิตาย ทุกฺกรการิกาย✎ ร่าง

Sādhu mutto vatamhi tāya anatthasaṁhitāya dukkarakārikāya.

Thank goodness I’m freed from that pointless grueling work.

sn4.1:1.6 #

สาธุ วตมฺหิ สตฺโต ๒- โพธิสมชฺฌคูติ ๓- ฯ✎ ร่าง

Sādhu vatamhi mutto bodhiṁ samajjhagan”ti.

Thank goodness I’m freed and have attained awakening.”