เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 443

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๔๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อัน เป็นสถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต เขตกรุงราชคฤห์ ฯ ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคได้ตรัสข้อนี้ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย อายุของ มนุษย์ทั้งหลายนี้น้อยนัก จำต้องไปสู่สัมปรายภพ ควรทำกุศล ควรประพฤติ พรหมจรรย์ สัตว์ผู้เกิดแล้วจะไม่ตายไม่มีเลย ดูกรภิกษุทั้งหลาย คนที่เป็นอยู่นาน ย่อมเป็นอยู่ได้เพียงร้อยปี หรือจะเกินขึ้นไปก็น้อย ดังนี้ ฯ

sn4.10:1.2 #

เอกํ สมยํ ภควา ราชคเห ฯเปฯ✎ ร่าง

ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.

At one time the Buddha was staying near Rājagaha, in the Bamboo Grove, the squirrels’ feeding ground.

sn4.10:1.3 #

ตตฺร โข ภควา เอตทโวจ✎ ร่าง

Tatra kho bhagavā …pe… etadavoca:

There the Buddha … said:

sn4.10:2.1 #

อปฺปมิทํ ภิกฺขเว มนุสฺสานํ อายุ✎ ร่าง

“Appamidaṁ, bhikkhave, manussānaṁ āyu.

“Mendicants, the lifespan of humans is short.

sn4.10:2.2 #

คมนีโย สมฺปราโย กตฺตพฺพํ กุสลํ จริตพฺพํ พฺรหฺมจริยํ✎ ร่าง

Gamanīyo samparāyo, kattabbaṁ kusalaṁ, caritabbaṁ brahmacariyaṁ.

You must go to the next life. So you should do what is skillful, you should practice the spiritual life.

sn4.10:2.3 #

นตฺถิ ชาตสฺส อมรณํ✎ ร่าง

Natthi jātassa amaraṇaṁ.

No-one born is immortal.

sn4.10:2.4 #

โย ภิกฺขเว จิรํ ชีวติ โส วสฺสสตํ อปฺปํ วา ภิยฺโยติ ฯ✎ ร่าง

Yo, bhikkhave, ciraṁ jīvati, so vassasataṁ appaṁ vā bhiyyo”ti.

A long life is a hundred years or a little more.”