เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 470

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๗๐] สาวัตถีนิทาน ฯ ก็สมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงยังภิกษุทั้งหลายให้เห็นแจ้ง ให้ สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริง ด้วยธรรมีกถาเกี่ยวด้วยพระนิพพาน และภิกษุ เหล่านั้นทำในใจให้สำเร็จประโยชน์ น้อมนึกมาด้วยความเต็มใจ เงี่ยโสตลงสดับ ธรรมอยู่ ฯ ครั้งนั้นแล มารผู้มีบาปได้มีความคิดว่า พระสมณโคดมนี้แล ทรงยัง ภิกษุทั้งหลายให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริง ด้วยธรรมีกถา เกี่ยวด้วยพระนิพพาน ถ้ากระไร เราพึงเข้าไปใกล้พระสมณโคดมถึงที่ประทับ เพื่อการกำบังตาเถิด ฯ

sn4.19:1.1 #

สาวตฺถีนิทานํ ฯ✎ ร่าง

Sāvatthinidānaṁ.

At Sāvatthī.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.168 · พุทธชยันตี 13.210

sn4.19:1.2 #

เตน โข ปน สมเยน ภควา ภิกฺขู นิพฺพานปฏิสํยุตฺตาย ธมฺมิยา กถาย สนฺทสฺเสติ สมาทเปติ สมุตฺเตเชติ @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. กุมาริกานํ ฯ ๒ ม. เอตฺถนฺตเร ตวนฺติ ทิสฺสติ ฯ สมฺปหํเสติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena bhagavā bhikkhūnaṁ nibbānapaṭisaṁyuttāya dhammiyā kathāya sandasseti samādapeti samuttejeti sampahaṁseti.

Now at that time the Buddha was educating, encouraging, firing up, and inspiring the mendicants with a Dhamma talk about extinguishment.

sn4.19:1.3 #

เต จ ภิกฺขู อฏฺฐิกตฺวา มนสิกตฺวา สพฺพเจตโส สมนฺนาหริตฺวา โอหิตโสตา ธมฺมํ สุณนฺติ ฯ✎ ร่าง

Te ca bhikkhū aṭṭhiṁ katvā manasi katvā sabbacetasā samannāharitvā ohitasotā dhammaṁ suṇanti.

And those mendicants were paying attention, applying the mind, concentrating wholeheartedly, and actively listening.

sn4.19:2.1 #

อถ โข มารสฺส ปาปิมโต เอตทโหสิ✎ ร่าง

Atha kho mārassa pāpimato etadahosi:

Then Māra thought,

sn4.19:2.2 #

อยํ โข สมโณ โคตโม ภิกฺขู นิพฺพานปฏิสํยุตฺตาย ธมฺมิยา กถาย ฯเปฯ✎ ร่าง

“ayaṁ kho samaṇo gotamo bhikkhūnaṁ nibbānapaṭisaṁyuttāya dhammiyā kathāya …pe…

“The ascetic Gotama is giving a Dhamma talk about extinguishment … and the mendicants are listening well.

sn4.19:2.3 #

ยนฺนูนาหํ เยน สมโณ โคตโม เตนุปสงฺกเมยฺยํ วิจกฺขุกมฺมายาติ ฯ✎ ร่าง

yannūnāhaṁ yena samaṇo gotamo tenupasaṅkameyyaṁ vicakkhukammāyā”ti.

Why don’t I go and pull the wool over their eyes?”